Aysel annelerle birlikte eve geri döndüğümüzde Yiğit ve Ece'yi oyun oynamaları için battaniyenin üzerine bıraktım. Hemen sofrayı hazırlamak için işe koyuldum. Sofrayı güzelce hazırladım. Bütün her şey hazır olduğunda kapı çalmıştı. Yiğit paytak adımlarıyla ayağa kalkmış 'Ba-ba-ba' diye bağırarak peşimden gelmeye başlayınca daha çok mutlu olmuştum. Aslan dünden beri baba dedirtmek için uğraşıp duruyor ama Yiğit bir türlü demiyordu. Sonunda diyordu ve Aslan'ın bunu kesinlikle duyması gerekiyordu. Hemen kapıyı açtım ve Aslan'ın Yiğit'i görebilmesi için kenara çekildim. Yiğit hala konuşarak kapıya doğru geliyordu minik adımlarıyla. Aslan oğlumuzun bu halini görür görmez elindeki poşetleri elime tutuşturup ayakkabılarını çıkardı ve iki adımda Yiğit'e ulaşıp kucağında aldı ve havada zıplatmaya b
