"At anong sakit at ang lunas ay dugo ng tao?"
Mismong ako ay nagulat sa aking nasabi. Tila pamilyar sa akin ang pagsasalita nito. Subalit, hindi maari. Hindi ko kilala ang taong ito. Maaring sa isang saglit ay mapatay niya ako sa katangahan ko kaya't kailangan kong isiping mabuti ang bawat salitang lumalabas sa aking taksil na bunganga.
"Ang ibig kong sabihin ay ano ang iyong sakit?"
Isang nakakabinging katahimikan ang biglang namuo sa gitna namin. Sa tagal nitong sumagot ay akala ko hindi na niya ako kakausapin.
"Hindi mo na kailangang malaman pa..."
"Ikamamatay mo ba ang pagsabi nito?," nasapok ko ng di oras ang aking ulo. Hindi ba't sinabing tigilan ang pagsumbat ng pabalang?! Nais mo bang makitlan ng buhay?
Ngunit narinig ko ang malumanay na tawa nito..
At bumalik na naman ang m
