Episode VII

2448 Words
"Hhmm." Maikling daing ko ng hugotin niya ang kanyang kahabaang nakabaun sa akin. At ibinagsak sa tabi ko ang kanyang katawang basa ng pawis at humihingal. Kinabig niya ako pahiga sa malapad niyang dibdib na may mga nakalatag na pinong balahibo. Namumutok din ang muscles niya dito. Dama ko rin ang bilis ng t***k ng puso niya. Tulad ko, halos maubus ang aking lakas sa ginawa namin. This is what i've been waiting for. My first and best s*x experiences i ever had, my first with the man i secretly love. He complete me as a woman. Piping bulong niya sa isipan. At palihim pang nangiti dahil sa sayang naguumapaw sa dibdib niya. May hapdi man siyang nararamdaman pero balewala lang yun kung ibabase sa galak ng puso niyang nakaniig ang binatang matagal niyang pinagpapantasyahan. Banayad niyang hinahalikan ang tuktok ng ulo ng dalaga, upang pawiin ang nadama nitong sakit sa pagtanggap sa kalakihan niya. Alam niyang nahirap ito kanina, kita niya sa mga mata nito ang sakit na naramdaman pero walang siyang magawa kung hindi ipagpatuloy ang nasimulan na niya dahil hindi na niya kayang magpigil at baka ikabaliw na niya. Alam niya kailangan lang niyang sanayin ang dalaga. And soon baka nga pasalamatan pa siya nito dahil sa foreign size niya na minana pa niya sa lolo niyang Breton. "Ready for another round Hon." Malambing niyang anas sa dalaga ng mapagtanto niyang nakapag pahinga na ito. Susulitin niyan ang kasabikan niyang maangkin ito. Mahigit isang taon siyang nagtiis at katakot-takot na pagpipigil ang ginawa niya na hindi ito galawin. Pero ngayon sigurado na siya sa nararamdaman para kay Paula, kaya walang ng makakapigil sa kanyang angkinin ang dalagang laging nasa tabi niya sa lahat ng pagkakataon. Ang babaeng nagbibigay sa kanya ng kakaibang init ng katawan at bilis ng t***k ng puso sa tuwing malalapit siya dito. Ang babaeng laman lagi ng isip at puso niya. "Huhh," Tanging tugon nito sa kanya at dumama pa sa kanyang dibdib ang isang palad nito. Kaya hinuli niya ang kamay nito at hinila pababa, pinahawak niya dito ang kanyang kahandaan. "Ayyy!" Tili nito at parang napasong umigkas ang kamay pataas. Isang pilyong mahinang tawa naman ang pinakawalan niya dahil sa inasal ni Paula. "Sa iyo naman na yan, pwede mo ng hawakan, pwede mong paglaruan." Saad niya at muling hinila ang kamay ng dalaga. "Please hold me like this Hon." Utos niya dito at iginiya ang malambot nitong palad sa kahabaan niya. Pinataas baba niya ang kamay nitong nakahawak sa kanya, kaya lalong umigtig sa galit ang p*********i niya. "Ganito din gagawin ko sayo, namiss ko na yon agad, gusto ko na naman siyang kainin ulit. At hinding hindi ko pagsasawan, kainin at angkinin ng paulit ulit." Anas na niya dito na may kasamang ungol dahil sa paghimas ni Paula sa kahabaan niya. Muling nilang pinasalohang ang walang hanggang kaluwalhatian. Ilang ulit niyang dinala sa gloria ang dalaga at lahat ng ikasisiya nito ginawa nila. Kaya wala siya mapagsiglan ng kaligahan sa puso. Lahat ng ikaliligaya ng dalaga gagawin niya para dito. Sulit na sulit ang matagal niyang paghihintay. Dahil ngayong gabi mailalabas na niyang lahat ng init ng katawan niyang matagal ng naipon. Pinagmasdan niyang ang maamong mukha nito na payapang natutulog. Alam niyang napagod niya ito ng husto. Nakaawang pa ang mapupula nitong mga labi na inikainit na naman ng katawan lupa niya. Para kasing nag-iingganyo itong halikan niya. Madalas niya itong nakawan ng halik sa kalaliman ng gabi pag nagising siya. Buti at hindi siya nito nahuhuli. Pero ngayon pwede na niya itong halikan anu mang oras niyang gustuhin. Pinaglandas niya ang isang daliri sa mapulang labi nito. Na sa unang kita palang niya dito may kakaiba na siya nadarama, hanggang lumalim pa yon ng makasama niya ito sa iisang bahay. Pinagkatiwalan siya nito at inalagaan nuon halos hindi siya makalakad. Binigyan ng pag-asang mabuhay ng marangal. Kung hindi nangyari ang aksidente baka nasa lansangan parin siya ngayon nagpapalaboy-laboy. Kahit papaano malaki parin ang utang na loob niya sa dalaga. Kaya sisikapin niya matumbasan lahat ng paghihirap at sakripisyo nito sa kanya. Balang araw ibabalik ko lahat ng paghihirap mo sa akin. Magtiwala ka lang sa akin at huwag na huwag kang magbabago. Huwag kang bibitiw. Piping bulong niya sa isipan habang pinagmamasdan niya at kinakabisa ang magandang mukha ng dalaga. Naalala tuloy niya ang ginawang kapilyohan kanina ng ipinahawak niya dito ang kanyang alaga. Kung paano ito mamula sa hiya. Alam niyang ito ang unang pagkakataong nakakita at nakahawak ang dalaga. Kaya ganuon nalang ang naging reaksyon nito. Gusto man niyang matawa kanina, pinigil lang niya at baka magalit ito. Hirap na hirap din itong tanggapin siya kanina dahilan para umiyak ito ng umiyak, naawa man siya dito pero wala din siyang magagawa, at kung ihihinto naman niya kailan pa niya gagawin ang matagal na niyang pinakahihintay na maangkin ito at makasalo sa kama ng kaligayahan. At kahit puro reklamo ito nagpapaubaya parin ito at tumutugon para sa kanya. Kaya lahat ng pagpapaligayang alam niya ginawa niya para dito. Upang hindi ito matakot. Alam din niya ang kahandaan nito. Dahil sa bawat ulos niya sinasalubong nito, ang mga daing at hinghing nito ang napapatunay na naibibigay niya dito ang tamang kaligayahang inaasam ng bawat babae. Ilang beses din niyang dinala ito sa ikapitong langit. Ang mga hiyaw at higpit ng mga yakap nito sa kanya ang patunay na nadala niya ito sa langit ng kaligayahan. Kaya ngayon bakas sa mukha nito ang pagod, ang mabining hilik nito ang patunay. Banayad niyang idinampi ang mga labi sa mga labi ng dalaga. "I love you, Honey." Bulong niya dito at umaayus ng higa, kasunod ng pagpikit ng kanyang mga mata. Kailang na niyang matulog dahil may pasok pa siya sa gym nila bukas. Naalimpungatan siyang kinusot-kusot ang mga mata at ng makita ang bukas na bintana nabigla pa siya dahil tirik na ang haring araw. Kaya kaagad siyang bumangon pero napahiga siyang muli dahil sa sakit ng buong katawan niya. Para siyang maghapon nakipagtakbuhan. At ng maalala ang nangyari, may ngiti sa labing dinama niya ang dibdib kung may pagsisi ba siya nadarama. Pinakiramdaman din niya ang sarili dahil alam niyang kusa siyang nagpaubaya sa binata. Tinanggap niya ng buong puso ang bawat ritmo ng katawan nito. Ang bawat haplos at dantay ng mga kamay nitong nagbibigay ng kakaibang sensasyon sa kanya ay tinutugon niya ng walang inhibisyon. Damang-dama niya kung paano siya ingatan nito pero talagang halos hindi siya makahinga sa laki nitong pumupuno sa kanya. Kaya halos ipagsigawan niya ang pangalan nito kagabi sa bawat indayog ng katawan nito sa ibabaw niya. Ilan beses din siya nito dinala ka langit ng kaligayahan. Hindi na nga niya mabilang kung ilan at hindi siya nito tinigilan hanggat may lakas pa siya, pero si Nickulas parang hindi nauubusan ng lakas at walang sawang ipinagheli siya sa dagat ng kaligayang walang kapantay. At halos ayaw na nitong hugutin sa pagkakabaun sa kanya ang sandata nitong laging handa sa nag-uumintig sa tigas. "Finally you're awake." Isang baritong tinig ang nagpalingon sa kanya sa may pinto, ni hindi niya naramdamang bumukas ang pinto dahil sa pagbabalik ala-ala niya tungkol sa nangyari sa kanila ng binata kagabi. "Are your alright?" dugtong pa nito at ginawaran siya ng magaang halik sa labi. Iniaangat niya ang katawan para sana bumangon pero nahirapan siya dahil sa sakit ng katawan niya lalo na ang gitnang bahagi. Kaya agad siyang tinulongan ng binata. "Are sore down there?" Anas nito sa kanya na ikinasimangot niya. Ano ba sa palagay nito kita na nga sa mga kilos niyang mahihirapan siyang maglakad ng tuwid. "Magsi-cr lang ako." Usal niya at dahan-dahan tumayo. Kaya agad siya nitong binuhat at dinala sa loob ng cr. "Ako na kaya ko naman maglakad." Singhal niya dito dahil nahihiya parin siya kay Nickulas. "Nah... Hindi ka nga makagalaw ng maayus." Singhal din nito. "Kailangan mong magpalakas para may laban ka ulit mamaya." Pang-aasar pa nito sa kanya. "Ako na lumabas ka na, kaya ko na sarili ko." Saad nito matapos siyang iupo sa toilet bowl. "Ngayon ka pa na mahihiya sa akin nakita ko ng lahat yan. Nakain ko narin. Kaya wala ka ng itatago pa sa akin." Pang-aasar pa nito na ikinainit ng mukha niya. Kaya nahampas niya ito sa braso. "Tumingil ka na nga, kasalanan mong lahat ng 'to." Asik nito sa kanya. "You're cute when your blushing Honey." Natatawang usal ni Nickulas at kinabig pa siya sa dibdib nito at kinintalan ng halik sa tuktok ng ulo. "Ok, dito lang ako sa labas tawagin mo nalang ako kung tapos ka na. Dalian mo para makakain kana at makainom ng gamot." Saad pa nito, iniwan na siya na hindi na pinagkaabalahang isara ang pinto ng cr. Masakit man ang kanyang katawan pinilit parin niyang, lumakad patungo sa tapat ng shower. Gustong-gusto niyang maligo para guminhawa ang pakiramdam dahil nanglalagkit siya sa natoyung pawis kagabi. Hinayaan lang niyang umagos sa buong katawan ang malamig na tubig, pero nanlaki ang kanyang mga mata sa nakikita sa dibdib niya patungo sa tiyan hanggang baba. Mga marka ni Nickulas, lahat yata ng dinaanan ng labi nito sinadyang magiwan ng marka. Mapupula ang mga ito at may kalakihan ang iba, nakapalibut sa dibdib niya. Halos mapamura siya sa dami nito, buti nalang hindi siya nito nilagyan sa leeg kung hindi nakakahiya at baka makita pa ng mga magulang niya. "Are you alright Hon? Are you done?" Dinig niyang sigaw ni Nickulas kaya hinila niya sa rock ang roba at ibinalot sa katawan. Masakit man ang katawan pero pinilit niyang maglakad ng tuwid na animo walang iniindang sakit. Nakasimangot siyang lumabas ng banyo at masamang nakatitig sa binata. Kunot noo naman itong pinagmasdan siya na parang nagtatanong kung bakit parang papatayin na niya ito sa mga titig niya. "Here wear this." Utos nalang nito at hindi pinansin ang matatalim na tinging ipinupukol niya dito. Isang may kaluwagang puting t-shirt at jogging pants ang inabut niya sa dalaga. "Yan nalang muna isuot mo para hindi ka mahirapan at para makakilos ka ng maayus." Dagdag pa nito at tinulongan pa siyang magbilis. "Ako nalang kaya ko naman, umalis ka nalang muna sa tabi ko." Singhal na niya dito. "Galit ka ba? May nasabi ba akung mali? Ano bang nagawa kung ayaw mo, at mukha kang papatay ng tao kung makatitig sa akin." Sikmat narin nito. Kaya wala siyang nagawa kung hindi talikuran ang binata. "Hey! Ano bang ikinagagalit mo?" Mariin usal nito at pinigilan siya sa palapulsuhan. "Huwag mo naman sabihin kaya ka nagsusungit dahil naglilihi ka na agad. Kagabi lab...." Pero isang matunog na sapak ang dumapo sa braso niya. Ang nagpatigil sa sasabihin pa sana niya. "What's that for Honey?" Takang bulalas niya dito. "Feeling inocent ka pa dyan, halos palabasin mo ng lahat ng dugo ko sa katawan. Daig mo pa bambira." Asik ulit nito sa kanya at tuluyan na siyang tinalikuran. Nakatulala siyang iniwan nito at hindi alam kung anung ibig sabihin ng dalaga. At ng may maalala siya, malalaki ang hakbang na sinundan ang dalaga sa loob ng closest. "Now i know what you mean." Anito at kinabing siya sa matipuno nitong dibdib. "Hindi ko kasi mapigil na panggigilan ka. Let me see." Usal nito at walang sabi-sabing hiniklat nalang basta ang suot niya bathrobe kaya lumantad ang hubad niyang katawang puno ng pulang marka ng binata. May pilyong ngiti itong pinasadahan ng tingin ang kabuoang ng katawan niya. At muli siyang niyakap nito at siniil ng halik. Agad din niyang tinugon ang ang halik nito ng bahagyan nitong kagatin ang ibabang labi niya. Kapwa sila humihingal ng pawalan nito ang mga labi niya. Mapupungay ang mga mata nitong nakatitig sa kanya, na para bang nagsusumamo sa isang bagay na hindi niya alam. "Are you sore down there?" Humihingal nitong tanong sa kanya. At niyakap pa siya nito ng mahigpit. Para itong kinakapus ng hininga, at alam na niya kung anung gusto nitong ipahiwatig dahil dama niya ang naghuhumindig nitong p*********i sa puson niya. "I can't breathe Nickulas, nagugutom na rin ako. Anung oras na ba?" Sunod-sunod niyang wika dito para ilayo ito sa kamundohang nagsisimula na naman sumibol sa katawan nito. Kung hindi lang masakit ang katawan niya pagbibigyan niya ito. Dahil gusto rin niyang maangkin at madama ito ng paulit-ulit. Matagal na niyang inaasam na madama ito sa kaloob-looban niya. Ngayon heto na pero masakit parin ang gitnang bahagi ng katawan niya. Nag-iinit rin siya sa bawat pagdampi ng labi nito sa kanya at sa bawat haplos ng mga kamay nito. May dumadaloy na kung anong init sa katawan niya pababa sa sensitibong parte ng katawan niya na nagbibigay ng kakaibang sensasyon sa kanya. "Hhhmmm.." Daing nito at tinulongan na siyang magbihis. "Pwede na ba mamaya?" Pilyong tanong nito at pinaglandas pa ang mga daliri sa dibdib niyang may mga marka ng halik nito. "Tumigil ka na nga, Nakadami ka na nga kagabi, ayaw mo na nga akung tigilan, hindi pa ba sapat yun?" Singhal niyang galit-galitan. "Kulang na kulang pa yon, sa susunod gagabi-gabihin na natin. At hinding-hindi ako magsasawang angkinin ka ng paulit-ulit." Anas nito sa punong tenga niya. "So be ready Honey, baka nga hindi na kita pagsuotin ng damit kung tayo lang dalawa dito sa bahay. Kaya kailangan naka-lock ang pinto at bawal magpapasok ng kahit sino." Seryosong anas nito sa kanya. Alam niyang hindi ito nagbibiro kaya napalunok siya ng laway ng sunod-sunod. Kaya ba niyang nakahubad lang maghapon sa harap nito, naglalakad ng nakahubad, at maya't mayang nakikipagniig sa binata. Sa naiisip hindi niya alam kung kikiligin ba siya o kikilabutan. "Let's go, kain na tayo tanghalian na." Usal nito at hinila na siya palabas ng kwarto nila. Naka alalay lang ito sa kanya pababa ng hagdaan nila. Ayaw na nitong bitiwan ang kanyang kamay na para bang tatakasan niya ito. "Magpahinga ka lang dito para makabawi ka ng lakas at huwag kang pagpapasok ng kahit sino. Pupunta lang ako sa gym. Anduon sila Drex ngayon kasama ang mga kaibigan niya." Mahabang wika niya. Matapos naming kumain. Para akung baby na ayaw niyang pakilosin. Kahit sinabi ko ng ayus na ako. Kulang na lang pangkuhin din niya ako paakyat sa kwarto namin. Ganito ba siya mag-alaga. Baka naman makasanayan ko na ito at hanap-hanapin ko na. Paano kung iwan niya ako. Ano ng gagawin ko? Makakaya ko pa bang mawala siya sa tabi ko, sa piling ko. Mga samut saring katanungan na gumugulo sa isipan ko. Hanggang kailan kami ganito.? Hanggang kailan ako magiging maligaya sa piling niya. . . . . . . ......................................................... please follow my account... add my stories in your library.. ......."Lady Lhee"....... ....thanksguys....loveu...lrs...
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD