Chapter 25
Tahimik parin akong umiiyak kahit nasa loob na ng kotse ni Aizen. Hindi ko maiwasang mapalingon kung saan namin iniwan ang maraming tao na gulat na gulat parin.
"Sa condo ko—"
"Sa bahay ako," agad na putol ko sa sasabihin niya. Ramdam kong napatingin siya sa akin sandali pero agad ring bumalik ang mata sa daan.
Pagkatapos no'n hindi na ako gumalaw o nagsalita ulit. Kusa lang rin namang tumigil sa pagtulo ang mga luha ko sa hindi ko malamang dahilan. Aizen is also driving quitely. Parang humahanap siya ng timing para makapagsalita pero wala siyang mahanap kaya nanahimik nalang.
The traffic is quite long so we spent a couple of hours inside his car. Both silent.
Pagkarating sa bahay ko nag-expect ako na maraming tao ang sasalubong pero wala ni isa. Napaawang ang labi ko pero
