Seven (Painted)
1069 Words
"Dexter"
Agad kong narinig ang boses nito na siyang automatikong nag pangiti sa akin .
"Ako nga " sabi ko sa kanya habang bitbit ang niluto kung pag kain sa kanya .
"Teka ,paano ? nasaan ako? " nalilitong tanung nito sa akin .
"Wala kang natatandaan?" sabi ko sa kanya na siyang ikinakunot ng noo nito.
"kung may natatandaan lang naman ako sana Mr.Dela vega eh di sana hindi na ako nagtatanung sa iyo ngayon" sabi nito sa kanya na siyang ikinangiti ko.
"I will not tell you what is excatly happen if you are not call my name "
nakangiti kong wika sa kanya at agad naman akong napangiti ng bigla itong bumuntong hininga .
"Ok fine can you please tell me what is excatly happen Dexter!" Mahinahon nitong saad.
"Ok,First You kiss me ,you r**e me and you said that you will stay forever in my arm" seryoso kong saad kay denver at kita ko ang unti unting paglaki ng mga mata nito.
"Are you serious?" gulat nitong sabi sa akin .
tumango na lamang ako sa kanya.
"Uuwi na ako?" malakas nitong sabi sa akin na siyang ikinabigla ko .dali-dali akong tumakbo sa pintuan at iniharang ang katawan ko upang pigilan ito sa pag uwi.
"Tumabi ka nga sa daraanan ko Dexter ,I need to go home now" Saad nito habang pilit nito akong inalis sa pintuan.
"No hindi ka uuwi" sabi ko sa kanya .
"Hinahanap na ako ni Raven dexter,kaya uuwi na ako"
"Please stay" sabi ko sa kanya habang nakatingin sa mga mata nito .
"Ano na naman bang kalokohan ito dexter!" naiiritang wika nito sa akin.
"Please" sabi ko sa kanya.
"dexter"
Hindi ko namalayan na nakayakap na pala ako sa katawan ni denver at sunod sunod na pumatak ang mga luha ko.
"please denver can you please give me another chance,naiparamdam ko sayo ulit ang pagmamahal ko ,maipaliwanag ko sayo ang lahat kung bakit ako lumayo please just give me one more chance kahit isang buwan ,lets try please denver please ,if its not working then mag momove on na ako ,pababayaan na kita at hindi na kita guguluhin pa" Umiiyak kong wika sa kanya.
"Please denver please" pakiusap ko parin sa kanya.
isang buntong hininga ang narinig ko.
Naramdaman ko na lamang ang isang kamay na nagtulak sa akin upang magkaroon kami ng distansya .
"Oo pumapayag na ako ,pero you can't kiss me,hug me and you can't having s*x with me" sabi nito sa akin na siyang ikinatango ko ,ayos lang kahit wala na ang mga bagay na yun ang importante ay ang bumalik ka lang sa akin.
"Kain na tayo lalamig na ang niluto ko para sayo" sabi ko sa kanya habang pinapahid ko ang luha ko at nakita ko naman ang pag tango nito .hinila ko ang pagkaing ipinatong ko sa breakfast table at inilapit ko ito sa kanya medyo malamig na ang sopas na niluto ko sa kanya para mawala ang pagkalasing nito at isang basong gatas .
"Ako na" sabi nito habang inaagaw sa akin ang kutsang ipang susubo ko sa kanya .
"No ,ako na hindi ba sabi ko babawi ako sayo" sabi ko sa kanya at sabay pasok sa bibig nito ang kutsarang may lamang sopas upang hindi na ito maka angal pa at napangiti na rin ako dahil sa nakita kong pag blush ng mukha nito its mean naka first base na ako.
"Gusto mo bang maligo?"tanung ko sa kanya at agad naman akong nabuhayan ng loob ng tumango ito.
"Meron ditong falls ,gusto mo bang doon maligo" sabi ko sa kanya at tumango na lamang agad ito.
"Pe-pero wala akong damit" sabi nito sa akin na parang nahihiya .
"Meron diyan sa cabinet and about naman dun sa underwear wala kasi akong bago kaya gamitin mo na lang yung mga ginamit ko ,laba naman yun kaya ayos lang at saka sanay ka naman mag suot diba ng sinuot ko na" nakangiti kong sabi sa kanya .
at nagulat ako ng may hawak na itong unan at ibabato na sana nito sa akin ang ahwak nitong unan kung kaya dali-dali akong tumakbo papalabas ng kwartong iyon pero bago pa ako makaalis ay isang malaking unan ang tumama sa katawan ko .
"peace,binibiro lamang kita lahat yan ay bago wala pa akong ginagamit" sabi ko sa kanya ng ibabato na naman nito ang isang unan sa akin .
At saka lamang tumigil ito sa pagbato ng unan .
lumabas na ako sa kwartong iyon para hugasan ang pinag kainan ni denver i kiss his plate .yes i kiss his plate wala akong pake kong tawagin man akong parang baliw.
Pagkatapos kong mag hugas ay pumunta na ako sa likuran ng bahay may bodega roon pero malinis naman.Kinuha ko na ang mga panghuli ng isda.
at ilang sandali pa ay nakita ko na ito .pagkatapos kung ihanda lahat ng kakailanganin ko ay umakyat na ako sa kwarto ko na pinaglagyan ko kay denver .
"Denver " tawag ko kay denver habang kinakatok ang pintuan .
"Bakit?" sabi nito ng buksan nito ang pintuan
"Tayo na" sabi ko sa kanya ngunit iba yata ang naging pandinig nito sa sinabi ko .
"I said tara na" sabi ko sa kanya .
"Ah!" sabi nito sabay tango .
bumaba na kami sa lapag at kinuha ko na ang mga gamit na gagamitin namin para sa paliligo at sa mga pwede na ring mangyari sa loob ng isang araw .
"Ito ,Ito na ang araw na hinihintay ko ang maging akin kang muli ,kahit malabo at hindi gaanong sigurado ang chance na ibinigay mo sa akin kakapit ako ,panghahawakan ko ang kaunting oras na maging akin kang muli malay mo bumalik tayo sa dating meron tayo sa paglipas ng panahon "
bulung ko sa sarili ko habang nakatingin kay denver na parang batang tumitingin sa kapaligiran na tila na ninibago ito .
"I'm so happy denver na binigyan mo ako ng chance na maging akin kang muli kahit sa maikling panahon lang ayos na sa akin kung hindi talaga tayo para sa isa't isa atleast i try my best na muli kong maibagay sayo ang mga bagay na hindi ko na ibigay sayo" .
"Hintay " tawag ko sa kanya ng iwanan na nito ako .
patakbo akong humabol sa kanya upang maabutan ko ito at habang tumatakbo ako ay nakaukit sa mukha ko ang isang ngiti.
- Writer
