Gözlerimi vücudumdaki ağrılarla açtım.Dün gece yaşananlar aklıma gelince yüzüme bir gülümseme belirdi.Baran sabah ezanıyla benim zorumla evden ayrılmıştı.
Tabi o gidene kadar kırk takla atmıştım.Kocam değilde sevgilimi eve almışım gibi korkuyordum.
Baran dün gece işi bir şekilde çözeceğini söylemiş boşanma zamanına kadar sabredecez demişti.Ne yapacağı hakkında pek bir fikrim yoktu.Ama o zamana kadar ayrı kalacaktık.
Yataktan kalkıp toparlanmaya başladım.Biri gelip beni böyle görse çok yanlış anlaşılabilirdii.
***
"Baran'ın ağzından"
Sabah erkenden Zeynep tarafından kovulmuştum.Karım fazla endişeli biri olduğu için kovulmamak elde değildi.
Ordan ayrıldıktan sonra eve gelip kendi odamda duş alıp düşünmeye başladım.Piç kuzenimin adiliği canımı çok sıkmıştı.Ben Zeynebin üzerine gitmesem
