Bütün günü Baran’la odada geçirmiş olmanın garip hissi hâlâ üzerimdeydi. Ellerim masanın altında, avuçlarımda hâlâ onun sıcaklığı vardı sanki. Ne kadar kendimi toparlamaya çalışsam da, içimde tuhaf bir çekilme hissi vardı. Bu, alışık olmadığım bir şeydi. Baran yanımda oturuyordu, her zamanki gibi sessiz ve sakin… Ama ben onun varlığını hiç olmadığı kadar derinden hissediyordum.
Yemek masası her zamanki gibi kalabalıktı. Mehmet Ağa başköşede oturmuş, kaşığını ağır hareketlerle pilavına götürüyordu. Zehra Hanım, mutfaktan yeni çıkardığı sıcak ekmeği Dilan’ın önüne bıraktı. Selçuk, tabağındaki etin en iyi kısmını kapmak için uğraşıyor, ara ara Dilan’la laf dalaşına giriyordu. Her şey normal görünüyordu. Ama ben normal değildim.
"Bugün işe gitmedin,bir sıkıntı mı var?"dedi Mehmet Ağa, bakışl
