5 AY SONRA...
Adımlarım her zamanki gibi sakindi.Ellerim karnımda bebeğimi okşarken sessizce yol alıyordum.Bu sıra aklımdan her zamanki gibi binlerce şey geçiyordu..
O gün Baran'ın kalbinin durduğu gün.O an aklıma gelince vücudum titredi.Bunları düşünmek istemiyordum.
Düşündüğümde bebeğimde etkileniyordu.
Altı aylıktı artık.Her harketini rahatlıkla hissediyordum.Cinsiyeti.ne bilmiyorum.Onsuz öğrenmeye hiç niyetim yoktu.
Gerekirse doğurduktan sonra öğreniridim...
Adımlarım hastaneye doğru gidiyordu.Her öğlen yaptığım gibi yine ona gidiyordum.O ölmemişti bizimle kalmıştı.Kalbi durdu dediler ama o inatla bizim için yaşamaya devam etti.
O günden sonra her öğlen gelir geceye kadar yanında kaldırdım.Bazı zamanlar hiç eve uğramazdım.Yanında oturur aklıma gelen herşeyi anlatırdım.
Evdeki h
