"Emir bey"
" Arabayı getir Duman "
"İsterseniz ben tutabilirim " dedi Duman .
Emir ters bir bakış attı Dumana. O kıza dokunmaya korkarken bir de başka bir erkeğin kucağına mı verecekti.
" Araba dedim sana hemen ! "
******
Emir hala baygın olan kızla arabaya bindi.
"Nereye gidiyoruz efendim "
"Otele, haber ver gittiğimiz de doktor hazır olsun " deyip Nehir'e baktı. Saç tokası gevşemiş, saçları omuzlarına dağılmıştı. Gözleri sımsıkı kapalıydı. Yaşadıkları o kadar ağırdı ki ! Emir bazen hala nasıl olup da Nehir'in kaçabildiğine şaşırıyordu.
Savunmasız , ürkek bir ceylan yavrusuna benziyordu Nehir. Hayır korkak değildi ! Tam tersine içinde barındırdığı cesarete hayran olmuştu adam. Ama bir rüzgarın gücüne dayanamayacak , dalından kopmak için ufak bir esintiye kapılacak kadar da naifti
