ตื๊ดดดดด ตื๊ดดดด
“ค่ะพี่เตอร์” ฉันกำลังแต่งตัวไปเรียนแต่มีคนโทรมาแต่เช้า เดาไว้ไม่มีผิดว่าต้องเป็นอีพี่หัวทองที่มีความต้องการในการทำคะแนนสูงมากโทรมาแน่ๆ และก็จริงอย่าที่เดาเอาไว้
“ตื่นรึยังครับ เดี๋ยวพี่ไปรับ”
“แต่งตัวอยู่ค่ะ แต่เดี๋ยวพัดลมขับรถไปเองค่ะพี่เตอร์ ไม่ต้องมารับหรอก”
“พี่ขอไปรับไม่ได้เหรอครับ” เสียงอ้อนมากค่ะพี่หัวทอง
“มีเรียนเหรอคะ” ฉันจำได้ว่าวันนี้เขาไม่มีเรียน ตามประสาชีวิตนักศึกษาปีที่ที่ชั่วโมงเรียนจะน้อยลงแต่งานจะหนักท่วมหัวจนแทบเอาชีวิตไม่รอด แต่ก็ไม่เห็นว่ากลุ่มพี่เตอร์จะทุกข์ร้อนอะไรกับการเรียนเลยสักนิด
“ไม่มีครับ ว่างทั้งวันรับส่งเราได้ตลอด 24 ชั่วโมง”
“ทุ่มเทจังเลยนะคะ” ฉันแอบแขวะด้วยความหมั่นไส้ ไม่รู้จะโปรโมชั่นแบบนี้ได้ถึงเมื่อไหร่
“ฮ่าๆๆ เสมอต้นเสมอปลายต่างหาก เอ่อ...ขอโทษครับที่พี่โยงไปถึงเมื่อก่อน” เขารีบขอโทษทั้งที่ฉันยังไม่ว่าอะไร ไม่ได้นึกไปถึงข้อต
