PHASE ONE: What's the difference? "SAME DIFFERENCE"
Elise rolled her eyes, she recently dyed her hair black, with a little left overs of blond highlited on some strands on her hair, it has been mixed with a pitch black with a little mix of blonde. A texture of a milky white skin tone na mapapagkamalan mong ala-snow white sa kapitian. Slim but not skinny. Everytime na makakarinig siya nang mga kayagang patungkol sa pag-ibig o kanta paman iyon hindi niya maiwasang umasim ang mukha at umalat ang lalamunan nito. Elise thought sugarcoated words were deceitful And always finds it too sugary to the extend na pumapait na ito sa sobrang tamis. Infact pinaka hate naman sana niyang ulam ay ang ampalaya pero bakit parang sobrang bitter yata niya masyado?
"This is my house so you should better obey every single rules i layed on!" Nakayuko lang si elise sa buong durasyon ng pakikinig sa tita kathyrine niya, kanina pa umaalingaw-ngaw ang matinos nitong boses sa panenermon nito kay Elise. Masakit na ang puwet ni elise sa matagaltagal na pag-upo niya sa couch nilang kulay krema sa loob ng kanilang living room.
"If you want to build your own rules or be independent, go feed yourself then." Maatoritidad na dagdag hayag pa nito kay elise na kanina pa walang imik dahil higit sa lahat na kinatatakotan nilang lahat na magkapatid ay ang kanilang tita na isang kilalang one of the best lawyer in town at ni wala pang natatalong kahit isang kaso. Kahit pa ang nakababatang kapatid ni elise kay hindi tumitingin sa kanilang direksyon at diritso lang ang tingin sa malapad nilang flatscreen.
"I-i want f-freedom tita." Mahima lamang iyon pero sapat na para umabot sa tenga ni kathyrine at malinaw na marinig iyon.
"Well, work for your freedom then elise." Pagkatapos sagotin ang tanging naihayag ni elise ay tumalikod na ito at umakyat sa ikalawang palapag ng bahay kung saan naroon ang silid nito.
"Sis, are you really sure you want this? I mean living alone far from home is not easy, at isa pa paano mo naman bubuhayin ang sarili mo?" Nag aalalang tanong ni kyle kay elise habang inaayos naman ni elise ang mga gamit sa nakahilerang mga maleta sa loob ng kwarto niya.
"Nakakapagod na kyle, lagi nalang ako ang sentro ng lahat. Sentro ng pagkakamali. And besides how could i grow if i am been cage in this huge mansion?" Tumigil lang saglit si elise sa ginagawa upang sagutin ang tanong ng kapatid na ngayon ay nakaupo sa gilid ng kanyang kama na panay lang ang dutdut sa mga nakalagay na mga damit ni elise sa loob ng maleta.
Madaling araw pa lang ay gising na ang diwa ni elise at hinahanda na ang mga inempakeng mga gamit. Her brother was also there to help her pull some of her lagguages, nakabukas na ang montero sports na kulay pula ng biglang bumaba ng kwarto si attorney kathyrine hindi para pigilan siya o tignan ang pag alis niya,umupo lamang ito sa paborito nitong kulay kremang leather couch sa kanilang veranda at nag sindi ng isang stick ng yosi. She thought so, ano pa nga ba ang aasahan niya? Na pipigilan siya o pagagalitan? Alin man sa dalawa she couldnt care less of it, which by all means she already decided to run away from home and proceed to her plans of independency regardless of any consequences she might abduct and swim onto, determinadong sumakay siya ng montero sports na walang lingon-likod ng marinig niya ang pagtunog ng makina ng sasakyan, she plaster a small smile when kyle started to maneuver the steering wheel away from the garage, palayo sa kanilang tahanan. Palayo sa kanyang confort zone.
"You sure you okay here sis?" Nagaalinlangan na nakatayo si kyle sa labas ng kotse habang tinatanong ang dalaga,dahil magkaharap kailangan ipaskil ni elise sa kanyang labi ang isang matamis na ngiti upang hindi na masyadong mag alala si kyle.
Sa halos dalawang linggo na pamimuhay ni elise sa bagong boardinghouse ay maswerte naman siyang naka hanap ng mapapasokang trabaho kalapit lamang sa kanyang tinitirhan. Isang resto-bar, maliiy lamang ang kita pero sapat na upang mabuhay siya araw-araw at maitawid ang gutom at pangangalaingan. She wanted and needed to let the world know particularly her Aunt that she can make it through and not eating her words.
Days had been flowing fast. weeks went into a blurr, at ngayon ay mag iisang buwan na siya sa restong pinagtatrabahoan bilang waitress.
"Chef kevin, 1 carbonara for dine please" magiliw niyang sambit sa chef na naka dungaw sa kusina.
Ngumiti ng matamis si chef kevin sa kanya bago isara ulit ang maliit na pinto ng kusina kung saan binubuksan lamang ito kapag mag umoorder. She always knew that Chef has a hots on her ngunit hindi na lamang niya iyon pinapansin, she wasnt planning to have an affair or kahit malink lamang sa kahit sinong lalaki habang nagtatrabaho siya at naglalayag ng sariling buhay magisa but fate has a funny way of playing cupids on people, perhaps twisting fate.
She pitied chef kevin dahil alcoholic ito at parang may problema sa kaning bahay. Dahil medjo close sila ng kaunti ay siya lang ang tanging napapagsabihan ni chef kevin sa mga problema niya, pinalayas ito sa kanila at walang mapupuntahan. Elise always has a good heart. So she offered him her place to let him stay for a while habng wala pang sweldo upang makahanap ito ng malilipatan.
Lumipas na ang halos dalawang buwan at hindi maiwasan ni elise na mahulog ang loob sa katrabahong chef, naging magkasintahan sila sa loob ng kanilang kwarto at nanatiling civil ang pagtatrato sa isatisat sa oras ng trabaho.
"Napapgod na ako babe, lagi nalang ganito. I thought we made an aggrement regarding your alcohol intake? Alam ko at naiintindihan kung may problema ka at kailangan mong uminum upang makalimutan mo ang mga iyon pansamantala pero hindi ka naman nagbabago eh." Mahimahon na pakikiusap ni elise sa kasintahan, nakahiga ito sa sahig at lasing na lasing, nanaman. Gabi-gabi nalang, kahit paman sa oras ng trabaho umiinum ito at nagiging iba ang ugali. Hindi lamang ito ang unang beses, may mga pagkakataon nga na nakahandusay na ito sa kalsada sa sobrang kalasingan at kahit paman na pagod na pagod na galing sa trabaho ay inuuwi pa niya ito kahit gaano ka bigat. Biglang umilaw ang cellphone nito na nakalagay sa side table, hindi man sinasadya pero parang nahulog ang lahat ng mga kumikinang na bituin sa langit ng mabasa ni elise ang laman mg mensahe.
Jhane: Hon? Goodnight! ? tulog ka na ba?
Kahit paman parang may bumara na sa lalamunan niya at nanginginig pa ang kamay, nag backread parin siya at nakita lahat ng usapan noong jhane at nobyo niya, mula sa mga petsa nito, halos ilang buwan na pala sila. Lumabas na parang siya pa pala ang nang agaw, dali2 niyang ibinalik ang cellphone at hindi makapaniwalang tinignan ang tulog na sa kalasingan na kasintahan. Kinabukasan ay mas pinili niyang manahimik. Dumaan ang ilang araw at biglang nagpakita ang isang babae. Nobya daw siya ni chef kevin. She was devastated and beyond hurt when she confronted him about the other girl and to her dismay he didnt denied her, ang masaklap gusto pa sana nito na intindihin siya at huwag siyang ewan.
"Babe, kailangan kita, you said hindi mo ako iiwan? After all? Afterwards iiwan mo ako sa ere?" Nagmamakaawa ngunit may pangaakusa na tanong ni chef kevin sa kanya.
"Noong una na hindi ko pa alam na may iba ka palang kasintahan, bakit mo ako ginawang k*bit?"
"Hindi ka naman k*bit-
"Anong tawag mo saakin? Pangalawa lang? Why? Did i deserve to treated this way? Deserve ko ba na masaktan ng ganito? Minah naman kita ng sobra ah? Saan ba ako nagkulang?" Puno ng hinanakit na sambit mi elise
"No..no.. Hindi ganon yun,kasi ano..babe naman huwag ganito!"
"Just answer me why?!" Tumaas na ang boses niya dahil sa halo-halong emosyon na nararamdaman. She was beyond hurt and frustrated to seek answers that was totally obvios why, but she still needed to hear thos hurtful words to make her mind decide to walk away and tell her heart to stop aching and end up this stupidity.
"Siya o ako? Choose"
"Babe nama-
"Pumili ka lang mahirap bang gawin iyon?! Hindi pwdeng dalawa kami dahil babae ako at kailangan irespeto!? Kaya sagot!"
"I-i cant leave her, she was at my worst days at hindi niya ako iniwan. Malaki ang utang na loob ko sa kanya."
"At ako? Wala ba sa sinasabi mong worse days of your life?"
"I know.. Alam ko, nagpapasalamat naman ako sa lahat-lahat ng sakripisyo sakin eh, at hindi ko kayang mawala ka sakin, please naman oh." Panay ang pagmamakaawa nito ngunit nakapag desisyon na si elise.
"I am woman myself too! which is why ayokong makasakit ng kapwa ko babae din. a-alam ko naman, alam k-ko na. Siya ang nauna kaya ako ang aalis.
s-siya naman pala t-talag r-right?" Her attempting to smile fell into a bittersweet agonizing smile, kung maitatawag pa ba iyong ngiti, Elise were more near in to a gramice. and the last words to courageously blurted out murder kills her, murder every fiber of her being but to nk avail, she composed her self well, too well as if she is the most uncaring and unwavering woman in the entirely universe right at the moment,
" Siya rin lang naman ang pinili mo. so be it. Ipapaubaya na kita sa kanya, pasasaan ba't magkakalimutan rin tayo, sooner or later, right?" and again on the second time around she tried to plaster a smiled and this time she made it half way as she gathered every strength she can ever do.
Hindi man niya literal na sinabi ngunit ayaw niyang mawala si JHANE sa kanya. Masakit iyon para sa kanya na binigay lahat-lahat kahit pa kapalit pa ang pagkawala ng sarili niyang pagaalaga sa sarili.
She was lost, hurt and devastated, Shattered even.
But with all the strength and sympathy towards herself she turned her back and walk away.
Away from the excruciating pain and a month of worse nightmare she endure, her prolonged agony. Away from all the pretending,deceits and lies.
Away from him. Whom promised her all sugarcoated words that once made her heart beat erratically and cause her butterfly in her stomach dance.
"I miss you bei!" Sabay pa nilang sambit dalawa nang magkita sila ulit mag bestfriend. Sabay silang kumalas sa mahigpit at mainit na yakapan bago umupo sa kanya-kanyang upuon. Halos ilang buwan din sila hindi nagkita dalawa at nagkasundo na magkita sa isang arcade restaurant. Magkaharap silang dalawa at masayang pinagsasaluhan ang pagkain habang masayang nagkuwentuhan. Unang nagsalita ay si jenny claire.
"Kamusta kana? Okay ka na ba?" Malungkot ang mga matang tinitignan ni jenny claire si elise. Elise tried to fake a smile but to no avail kita parin nang kanyang kaibigan ang lungkot sa kanyang mga mata. Her bestfriend knew what happened and knew her beatfriend to well on how vulnerable she is.
"I will be okay." Maikli niyang sagot at ngumiti na hindi man lang abot sa kanyang mga mata.
Marami pa silang pinagkwentohan hangang sa may inalok si jenny claire kay elise na isang gawain na hindi pangkaraniwan.
"Sinasabi ko to sayo dahil kilalakita,bestfriend kita at alam ko hindi mo ako huhusgahan, noong una hindi ko pa kinaya ngunit kinalaunan ay naging manhid na ako at masanay na rin. Pagiging Praktikal lang naman ang ginagawa ko.napagkikitaan ko pa." She was reffering to a job o isang raket na hindi tanggap ng lipunan ngunit praktikal naman ito upang mabilis na kumita ng pera.
"P-parang hindi ko ata carry yon bei." Nagaalinlangan na tugon ni elise.
"Okay lang yun bei,hindi ko naman gugustohin na idamay ka sa mga ginagawa ko dahil ayoko ko din naman na huhusgahan ka ng mga tao. Tama na ang ako nalang." Ngumiti lang si elise bilang tugon.
"Basta bei, pag sapat na ang naipon mong sweldo sana lumipat ka nang boarding house"
"Nakalipat na naman talaga ako ah. Hindi ko na nga siya kinakausap eh." Nakangusong tugon ni elise sa kaibigan.
"Lumipat ka nga pero sa kabilang kwarto lang, paano kung makasalubong mo silang dalawa? Masukesta ka nga siguro gusto laging nasasaktan ang damdamin. Tse!" Jenny claire rolled her eyes and sip her milktea harshly, inirapan pa siya nito. Napangiwi nalang si elise at minabuting huwag sumagot. What can she do? Aside from kulang pa ang pera niyang panlipat ng bagong tirahan ay gusto niyang malapit lang siya sa dating nobyo para mababantayan parin niya ito sa tuwing lasing ito sa kabilang kwarto. Nagusap pa sila ng kung ano-ano bago nag desisyon na umuwi.
Nagmadaling lumabas si elise sa kanyang kwarto para pumunta ng banyo ngunit sana hindi nalang siya lumabas dahil parang sinaksak ng milyon-milyon na karayum ang kanyang puso sa nasaksihan,magkahawak kamay at nagtatawanan ang dalawang bulto na nakasalubong niya sa hallway na araw araw niyang dinadasal na sana hindi mangyari, but maybe the universe really wanted her to witness that hurtful and torturous scene so she could finally decide to move out and let him go for good.
Nakatakip ang dalawang tenga na pinapakinggan ni elise ang mga ingay at ungol sa kabilang kwarto kung saan naroon ang kanyang dating kasintahan kasama ang nobya nito. She was in pain.. again. Until she got feed up and gone desperate, all she could ever felt was hatred and betrayed.
She felt numb, theres a voughness in her eyes and a void in her heart. She was wreck.
UKNOWN: I am here, black honda city.
ElISE: Okay.
Matapos magtipa ng reply ay siya din ang pag hinto ng itim na sasakyan sa kanyang harapan sa gilid ng kalsada. Kinakabahan man pero she doesnt have any other choice,pinasok niya ito kaya kailangan niya panindigan. Nandyan na kaya hindi na siya pwdeng umatras pa. She took a deep breathe before opening the door she then sat onto passenger seat, hindi man lang niya nilingon ang nagmamaneho takot na baka matanda o baka kung ano ang itsura ngunit nang magsalita ito hindi niya maiwasan ang mapalingon sa nagsalita.
"Hi dems." Baritono ang boses at tila kasing edad lamang niya base sa uri ng boses nito, naiwan pa sa ere ang kamay na inabot nito upang sanay makipagkay sa kanya ngunit nanatili lang siyang nakatitig sa binata, nakasout ito ng round cap,makapal na eye glasses at itim na facemask,pilit na inaaninag ang mga mata nito na nakatitig din sa kanya kahit paman madilim sa parteng iyon.
"Elise right?" Nakataas ang kilay ng binata, hindi parin ibinababa ang kamay para makipagkamay. It took her a couple of seconds to pull herself together to finally realized na para na siyang tanga nakatunganga sa binata.
"Y-yeah, Elise." Mabilis niyang tinanggap ang pakikipagkay nito at nagiwas ng tingin. Naramdaman na niyang mabagal na umaandar ang sasakyan.
"So, kamusta? Do you really live here nearby?" His voice was soothing that made my heart beat erratically, and swabe ng boses nito.
"Ah hindi, im from balulang, Naguupa lang ako diyan malapit."
Nagpalitan pa kami ng ilang tanongan only then she realiZed that he is making a conversation out of the awkward situation theyre in. Only then she started to feel confortable but not too ease though there still this awkward vibes that she keep on ignoring. Kundi sa labas ng bintana ay lagi lang siya nakatingin sa harapan ng wingshield. Dems indeed keep on conversing until they stop over on a nearby convenience store that she suggested where near Elise workplace.
"Natagalan ako kanina because i was busy finding a convenience store, gusto ko sana bumili nang stocks sa fridge." Sabi ni dems habang nagpapark.
"Such as?" Pasimpleng tanong naman ni Elise habang nilalabas ang kanyang phone mula sa slingbag na dala.
"Beer and such, lagi kasi ako dapat meron stocks non sa bahay. Malayo kasi bahay ko." Tugon nang binata habang nagpapark, she could clearly see his biceps flex using her pheriperal vision whenever he maneuvers the steering wheel but she still acted calm nonethless kahit sa kaloob-looban niya ay tila mayroon kung anong nagtatalon-talon sa kaba? O excitment?
Teka lang muna,at bakit naman ako maieexite aber? He is only a client. No string attached at kung ano-ano pa. Purely business. Suway ng maliit na parte ng utak ni elise sa kanyang puso dahil sa nararamdamang kakaiba. Baka beginners fright, merom bang ganun? Ay ewan!
"Baka hindi sila nagbibigay ng alak, its liqour banned right?" Untag ni elise ng makapark na ito.
"Yeah but they do give for take out's, i guess." Sagot ni dems at tumingin sa kanya.
"O-okay." Busybusyhan parin sa pag pindot-pindot ng kanyang cellphone ang drama ni elise nang bumaba na si dems ngunit nagulat si elise ng bigla itong bumalik para tanungin siya.
"What do you want? You need anything?" Nakadungaw ito sa nakabukas na pinto ng sasakyan.
"Uhm anything but im thirsty though" nahihiyang tugon ni elise at ngumiti ng kaunti bago tuluyan na pumasok sa convenience store si dems.
Elise was still too busy scanning on her phone when the backdoor of the car opened it was him, tumingin muna ito kay ilis bago pinatung sa backseat ang mga pinimili na naka lagay sa paper bags he then hop in at umupo sa driver set. Habang nagmamaneho panay lang ang kwento ni dems at pasimpleng sasagot si elise, they did a last stop over at a gasoline station then proceed to thier destination.
Boung biyahe ay parang normal at casual lang silang magkakilala. Medjo nagiba ang t***k ng puso ni elise ng papasok na sila sailang suite, the glass of the window arent even tinted, good thing its already 8:30 in the evening nearing the city's curfew kaya't hindi na masyadong matao sa paligid, well medjo sosyal naman ang pinagdalhan sa kanya kaya hindi crowded they even had thier own garage for his car to park.
Naunang pumasok si elise at dahan-dahan na hinubad ang sling bag blazer at sandals niya leaving only her bodycon white and blue stripped dress na hanggang sa taas ng tuhod niya.
Umupo sa kabilang dulo ng kama si Elise ng makapasok si dems at mas lalong kinabahan ng maisara nito ang pintuan but when the awkwardness started to overruled Dems started to talk and convers again as if they were just two old friends hanging out when infact they arent, He is a client and Elise is a walker for pete sake! But the man didnt let her feel that she is.
Dems finally stood in the middle of the suite and face Elise revealing his whole physique, and damn boy! He is unfairly damn gorgeous. Pointed nose, his pitch black eyes that sparkles when he smiles and the way he stare back at her.
"Hey i know that i talked too much but this just my way of telling you that please dont be awkward and i dont want to make you feel that we are in this situation, i mean alam kung may rason ka kung bakit mo ginagawa ito." Mahabang litanya nito habang naghuhubad ng pantalon at polo sleeves leaving only his boxers on.
Jeez! My virgin eyes. Charot lang!
"Uhm isipin nalang natin na we are stranded in this place because of the quarantine state." Dagdag pa nito, sabay nalang silang napatawa habang inilalabas ni Elise ang mga pinamili ng binata kanina. Beer in cans at isang bote ng GSM Margarita.
"Uhm, I dont know what do you like to drink, hindi ko alam ang trip mong iniinum kaya bumili ako ng beer at hard drinks." Biglang paliwanag ni Dems ng tignan ni Elise ang mga alak. Napakamot pa ito ng batok.
Ang cuuuteee lang! Ay ano ba yan.tsk! anyway, Syempre act like nothing lang ang peg. "oh! I'm thirsty.." out of many words to say, yes, yan lang ang na response na ateng Elise niyo. well.. it's true nauuhaw na nga naman talaga siya..
nauuhaw sa alindog niya..
Tinigilan na ni Elise at hinila pabalik ang sariling imahenasyon at baka't kung saan saan pa ito maglakbay at mawala nang tuluyan.
While the man was out buying stuffs she might busied herself as well on her phone, when suddently Dems came out of nowhere, ay galing pala sa convenience store.
carrying all the stuffs he brought from the convenience store. syempre pa snob-snob lang ng kunti si ateng girl kahit pa nagwewelga na talaga yung sikmura niya sa gutom. ofcourse sge smelled food inside. siya paba. siya lang yata ang slim na matakaw eh.
nahiya naman ng kaunti si Elise at tinulongan abutin ang ang mga paperbags at inilagay sa back seat ng sasakyan, one tjing she knew for sure. nang marinig ang pag pintig ng kung ano'y mababasagin sa loob ng paperbags. she knew right there and then. This will probably be a long night. oh well, jackpot naman.. atleast from the slightest form she wouldn't feel what she is in right now. what kind of job she is taking risk for just to divert her chaotic mind and pleasure herself too with fast cash and ofcourse with this fragnant hansome driving beside her, that probably will be her drinking budy and oh.. darkest little secret as well..
-E.B.Fortalejo