เอวาปรับลมหายใจของตัวเองสักพักหลังจากครั้งแรกที่ขมขื่นของเธอจบลง เธอออกแรงผลักคนบนกายออกไปอย่างต้องการจบเรื่องราวคืนนี้และแยกย้ายต่างคนต่างอยู่
และต่างคนต่างไปในวันพรุ่งนี้
แต่การกระทำของเธอมันทำให้สายลมผละขึ้นมามองเธอ รอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏขึ้นก่อนคำหยาบคายจะดังขึ้นอีก
“เล่นตัวอะไร คิดว่าฉันเปิดบริสุทธิ์เธอแล้วจะมองเธอเปลี่ยนไป?”
“.....” เอวามองคนตรงหน้าอย่าเหลือเชื่อ เธอยอมรับจริงๆ นะว่าเขาหัวดีหัวไวมาก คิดแต่ละประโยคแทบไม่ซ้ำกันเลย ด่าเธอได้ตลอดทุกสถานการณ์ราวกับมีพจนานุกรมคำด่าบันทึกไว้ในหัว
แต่ช่างเถอะ อยากพูดอะไรที่สนุกปากก็พูดไป พูดเอาสะใจก็ตามสบาย เธอทนมาได้เป็นอาทิตย์ จะฟังอีกครั้งสองครั้งก่อนไปไม่ตายหรอก
เอวาไม่ได้ตอบโต้อะไรกลับไป เธอดันไหล่แกร่งให้ห่างตัวพร้อมกับพยายามชันตัวลุกขึ้นหลังจบเรื่องน่ารังเกียจนี้
แต่การกระทำของเธอกลับทำให้สายลมรู้สึกสมเพชขึ้นมาไม่น้อยกับความอวด
