İçeriye Leyla ve Sevda Abla girdi
“Haydi güzelim.” dedi Sevda Abla gülümseyerek. “Herkes seni bekliyor.”
Kalbim hızla atmaya başladı.
Sevda yanıma gelip ellerimi tuttu.
“Korkma. Bir bakmışsın bitmiş.”
Başımı hafifçe salladım ama hiçbir şey söyleyemedim.
Koridordan yavaş adımlarla yürümeye başladık.
Merdivenlerden inerken aşağıdan yükselen kadın sesleri daha da belirginleşiyordu.
Kapının önüne geldiğimizde Leyla yüzüme son kez baktı.
“Gülmek zorunda değilsin.” dedi alçak sesle. “Sadece kendini bırak.”
Salonun kapısı açıldı.
İçeri adım attığım anda alkışlar ve kahkahalar yükseldi.
Baya bi kalabalık vardı.
Renk renk bindallılar giymişler, müziğin ritmine kapılıp kendi aralarında oynuyor, kahkahalar atıyorlardı.
Beni görünce alkışlar daha da arttı.
“Hadi gelin gel
