11
1237 Words
"Dy... T-tama na... Please, hin— Hngh! Hindi... ko na kayang tumayo..."
That was the third time Ruthie begged Dyrroth to stop. It was also her third orgasm. Ngunit walang humpay pa rin ito sa pagdila at paglaro sa p********e niya. Idinagdag pa nito ang daliri na labas pasok sa maliit niyang butas habang nakatuwad siya sa jacuzzi at nakaluhod ito sa likuran niya.
Nararamdaman na niya ang mga nanginginig niyang hita na malapit nang bumigay nang biglang may sumabog sa kaibuturan niya sa ika-apat na pagkakataon. Kinagat niya ang ibabang labi upang pigilan ang bibig niyang umungol ng malakas sa nakakahibang na sensasyon na lumukob sa kaniya.
"Ruthie..." sambit ng binata sa pangalan niya na puno ng lambing. "Linabasan ka na naman. You're enjoying this very much, aren't you?"
Gusto sana niyang sagutin ang binata ngunit naubos na ang lahat ng enerhiya niya. Tuluyan nang nanlambot ang mga tuhod niya at napaluhod siya habang nakakapit sa sulok ng Jacuzzi.
Hingal na hingal siyang sumulyap sa kaniyang likuran. Kumuyom ang mga kamay niya nang magtama ang mga mata nila ng binata. Kita niya sa matalim at mariin nitong tingin na hindi pa ito tapos. Sa ekspresyon ng mukha nito, mukhang nag-uumpisa pa lang ito sa kaniya.
Kumabog na naman ng malakas ang dibdib niya sa kaba at may kaunting takot na namuo sa isipan niya. Hanggang saan ba ang pinaplano nitong gawin? Hindi ba ito nahihilo o nalasing sa dami ng nainom nila? At bakit parang wala itong kapaguran? Ano nang mangyayari sa kaniya?
Pero anong gagawin ko? Hindi ko na talaga kaya...
Agad siyang nag-iwas ng tingin. Muli siyang pumikit para hintayin ang susunod nitong gagawin sa kaniya nang maramdaman niya ang matitigas nitong braso na yumakap sa kaniya mula sa likuran.
"I'm sorry. I got carried away... Wala na akong gagawin sa'yo. You can relax yourself."
Ikinulong siya nito sa malakas nitong mga bisig at dahan-dahan siyang sinandal sa malapad nitong dibdib. Pagkatapos ay hinalikan siya nito sa ulo.
"You don't know how long I have been controlling myself. It's driving me crazy... In this second life, I wanted to treasure you. I wanted to be patient and wait for you to fall for me naturally. Kaso ang dami pa ring hadlang. You even dared to go out on a date with a filthy human. It made me so angry. You're always betraying me, Ruthielle... I don't think I can control myself anymore."
Matamlay ang mga mata niyang dumilat at tiningala ito. Hindi niya naintindihan ang lahat ng sinabi nito dahil hilong-hilo na siya, pero may isang salita na tumatak sa kaniya. Tinawag na naman siya nitong Ruthielle.
"R-Ruthielle... Ang gandang pangalan..." halos pabulong niyang sabi.
Malambot itong ngumiti habang nakatitig sa mukha niya. Pagkatapos ay yumuko ito at hinalikan siya sa labi ng ilang segundo.
"Sleep, my dear Ruthie... I'm going to stop now. Magpahinga ka na..."
Tumayo ito habang buhat-buhat siya tapos ay ipinaupo siya nito sa silya na inupuan nila kanina noong kumain sila. Mabilis nitong hinablot ang tuwalya at pinunasan ang basa nilang katawan. She was too tired to do it herself or say anything, so she let him do everything.
Nang bahagya na siyang matuyo ay muli siya nitong binuhat na parang prinsesa at binitbit siya pababa ng hagdan hanggang sa maingat siya nitong inihiga sa malaki nitong kama. And then he leaned to kiss her again on her lips.
"Goodnight, my Ruthie..."
Hindi niya napigilang humikab sa sobrang antok at pagod na nararamdaman. Komportable siyang pumosisyon sa higaan nito hanggang sa unti-unti nang sumarado ang mabibigat niyang talukap.
Dyrroth, let me out! Remove these chains from the door!
Why? So you could leave me?
How many times do I have to tell you? I am not leaving you!
Says the person who went behind my back to become a mortal.
Dyrroth, it's not what you think. You know I love you. I can't live without you. You know that, right?
Lies.
Lies?! You're the one leaving me! I heard you the other day. You went to Madras.
I went there so I could reserve us a space in one of the ships. We're sailing to this new country.
Ne-new country? W-what do you mean?
I warned you, Ruthielle. I told you that this fascination you have with humans must end. But you didn't listen. How do you think I am going to react?
What... What are you planning? Are you... really going to kill me?
You'll know when we get there.
Dyrroth, please, don't do this. I swear, it's not what you think. I never intend to leave you. Will you hear me?
I'm not listening to your lies.
Where are you taking me?
To Asia... They call it the Philippines...
N-no... Dyrroth, don't do this! Please! Please hear me!
No. This time, I'll make sure you will never dare escape from me...
Ruthielle...
Ruthielle...
Ruthie...
Ruthie...
"Ruthie.... Wake up!"
Ruthie loudly gasped as she woke up from a nightmare. She sat up immediately and held her chest tightly.
Anong klaseng panaginip 'yon? Parang totoo...
"Are you all right? Binabangungot ka."
Naghahabol siya ng hininga na liningon si Dyrroth na nakaupo sa tabi niya.
"D-Dy? A-anong," linibot niya ng tingin ang paligid, "Ba-bakit ako nandito sa kwarto mo?"
"You don't remember?"
Mahina siyang napadaing sa sakit nang biglang pumintig ang kaniyang sentido. Napahawak siya sa ulo at mariing pumikit.
"Ruthie." Nag-aalalang hinimas ng kaibigan ang likod niya. "Stay here. Ikukuha kita ng kape sa kusina sa baba panlaban d'yan sa hangover mo. Naubusan na kasi ako ng stock dito sa kwarto," malambing nitong sabi pagkatapos ay humayo na palabas ng kwarto.
Hangover...?
Ilang minutong inalog-alog ni Ruthie ang memorya at pilit na inalala kung paano siya napadpad dito sa kwarto ng matalik na kaibigan.
Tila naubusan siya ng dugo sa katawan sa sobrang putla ng kaniyang mukha nang unti-unting bumalik sa ala-ala niya ang lahat ng nangyari kagabi. Nanginginig ang dalawang kamay niyang inangat ang kumot na nakatakip sa katawan niya.
Para siyang binuhusan ng malamig na tubig nang makumpirma ang masamang iniisip niya. Hindi siya makapaniwalang tinakpan ang bibig na bumuka nang makita ang hubad niyang katawan.
"Hi-hindi... Hindi... Hindi magagawa sa'kin ni Dyrroth 'yon," sabi niya sa sarili habang malakas na iniiling ang ulo. "Hindi s'ya ganoong klaseng lakaki!"
Bahagya siyang nagulat nang bumukas ang pinto at pumasok ang kaibigan na may bitbit na tasa ng kape.
"Here. Drink this."
Maaliwalas ang ngiti nitong inabot sa kaniya ang kape na parang walang nangyaring kakaiba sa kanila kagabi. Ilang segundo niyang minasdan ang tasa bago ito kinuha sa mga kamay nito.
"Be careful. It's hot," sabi nito bago umupong muli sa tabi niya. "Nasalubong ko yung nanay mo pagbaba ko. Hinahanap ka."
She flinched at what he said. May kaunting kape na natapon sa kumot na hindi naman nito pinansin.
"Ang sabi ko magkasama tayo buong gabi."
She did not respond. Malalim ang kaniyang iniisip na nakatulala sa hawak niyang tasa.
"Don't worry. I didn't tell her everything. Ang sabi ko inaya kitang uminom. Tapos hindi ka na nakabalik sa kwarto mo kasi pareho tayong nalasing ng sobra kagabi."
Hindi pa rin siya sumagot.
"Ruthie? What's wrong? Bakit sobrang tahimik mo?"
Umusog ito ng upo palapit sa kaniya.
"Ruth—"
Hindi nito natapos ang sasabihin nang biglang mag-unahan sa pagpatak ang mga luha niya. Walang kasing dilim ang mukha niya habang nanlilisik ang mga matang tumingin dito.
- Writer
