Enchanted Academy: The Crown Princess(Tagalog Version)

04

Chapter four

Madaling araw na nang makarating sila sa Academia.

They then proceed to their respected rooms para makapag pahinga na. While Marco ay inutusan ni Grey para dalhin sa guestroom ang dalaga na hanggang ngayon ay mahimbing paring natutulog.

On the other hand, Grey arrived at the Principal's office. Halatang hindi pa natutulog ang Principal nila dahil may kakarampot na ilaw pang nakikita mula sa labas.

Well sino ba naman kasing makakatulog while some of your students ay nakikipagpatayan sa labas diba?

Principal Gil immediately stand up when he saw Grey entering his office. Mabilis na dumako ang mata niya sa hawak nitong libro. He then sighed as if ngayon pa nakahinga ng maluwag.

"We successfully acquired the subject, sir." Grey said habang seryosong nakatingin sa principal.

Principal Gil gesture Grey to sit down so Grey did it. Maingat niyang inilapag ang libro.

"How about the suspect?"

Grey then look principal Gil dahil sa tinuran nito. Hindi pa naman sigurado na ang dalaga ang suspect pero kung makapagsalita ang Principal ay parang tiyak na tiyak na niya ito.

"Well we're not sure yet if she's the suspect."

"She?" May pagkagulat na tanong ni Gil kay Grey.

Tumango naman si Grey na medyo nagulat din sa reaksiyon ni Principal Gil bago magpatuloy.

"For now I send her to the guestroom para masiguradong hindi siya makakatakas."

Principal Gil stop inspecting the book and answered.

"Why not into the jail?" Prenteng tanong ng Principal na parang alam na kung anong isasagot ng binatang si Grey.

"Well as you can see, we are not sure yet so it would be inappropriate for her if it turns out na hindi pala siya."

Well mas mabuti na yung maging maingat kaysa mabigyan ng kahihiyan ang paaralan nila na siya mismo ang nagpapatakbo ng katahimikan.

Tumango-tango namn si Principal Gil. Lingid sa kaalaman ni Grey ay alam naman talaga ni Gil na ang dinala nilang dalaga ay hindi salarin. Lalaki kasi ang salarin at babae ang binanggit ni Grey.

Napuno naman ng katanungan si Gil. If the suspect they caught are a woman then why would miss Aurora said it was a guy? Dalawa lang ang naisip ni Gil na dahilan.

Maybe Aurora lied to him or maybe the real suspect intentionally involved that girl? Whatever it is , it doesn't matter now. What matter the most is that they found the book immediately.

*****

Meanwhile, nagising si Sam sa hindi pamilyar na lugar. Kaagad niyang inilibot ang paningin sa paligid.

A soft bed, a white bedsheets and a medium bedside table at hindi kalakihang chandelier sa gitna ng kwarto. On the left side ay isang walk in closet at sa kabila naman ay may pintuan na may nakatatak na Comfort room. It is just a simple room but for Sam it is indeed beautiful.

Sam stunned for a while dahil sa ganda ng paligid but then panic when she remember what happened.

Kaagad na siyang tumayo at tumungo sa may pintuan but stopped when she knew that its locked from the outside.

"It won't budge! This f*cking door!"

She kicked the door dahil sa inis at napadaing din ng maramdaman ang sakit.Walang nagawa si Sam at naupo nalang muli.

Hayy.. Napaisip siya.

Ang huling natatandaan niya ay ang mukha ni Grey na hindi niya malimot-limutan. Napapitlag si Sam ng may maalala bukod doon.

"Ang libro."

Agaran itong tumayo at hinalughog ang bawat sulok ng kwarto.

Matapos ang tatlong minutong paghahanap niya ay tumigil na siya. Kahit saang sulok niya ito hanapin ay wala.

Nanghihinang umupo ang dalaga sa sahig. Napaisip siya, kung hindi lang sana siya nagmamatigas ay nakarating na siya sa kabilang bayan na sinasabi ng kaniyang lola.

Papaano nalang ang pangako niya sa lola niya. Ni isa nito ay wala siyang natupad. Nasapo niya ng paulit-ulit ang noo dahil sinisisi niya ang katigasan ng ulo niya dahil sa mga nangyari sa kaniya ngayon.

Lingid sa kaalaman ng dalaga, may nakapasok na pala sa kaniyang silid na tinutuluyan. It was Scarlet habang nakasunod naman sa kaniya si Sophia na nakabusangot.

"Cheer up girl! May pagsubok ka pang dadaanan." Said Scarlet.

Agad na na-alarma si Sam. She immediately stood up and grab the lamp on the bedside table. Bahagya namang natawa si Scarlet.

"Sa tingin mo matatakot kami sa ganiyan? Nagpapatawa ka ba?" Panunuya nito kay Sam na hanggang ngayon ay nakahawak pa din ng mahigpit sa lampara.

Sam knew na ka tangahan ang ginawa niya but wala siyang choice e, kundi ang gumawa ng action. Kesa naman nakatunganga lang siya at makulong ng wala man lang kalaban-laban diba!

"Stop it Scarlet! We're not here to scare her remember?" May halong inis na sabi ni Sophia habang may hinahanap sa closet na damit.

Scarlet rolled her eyes.

"Tch! Whatever!"

"Wanna die" Sagot naman ni Sophia

"Try me then?"

Napangiwi si Sam sa way ng paguusap ng dalawa kaya naman sinamantala niya ang pagkakataon. Dahan-dahan siyang humakbang papalapit sa pintuan.

This is it! Makakatakas na siya sa lugar na'to! Mahahanap na niya ang libro at ang kaniyang lola.

Busy sa pagbabangayan ang dalawang dalaga ng mapansin nilang wala na si Sam sa kinatatayuan niya.

Kaagad na napamura si Sophia while Scarlet remain calm.

"Patay tayo kay Mr. President nito. Ikaw kasi e! Umandar na namn yang pagiging maarte mong hayop ka!" Galit na sabi ni Sophia kay Scarlet.

"Duhh! Hayaan mo siya. Sigurado naman akong hindi siya makaka-alis ng basta-basta e."

Sophia glared.

"Will you stop being a b***h? Hindi ka nakakatulong e!"

Pagkatapos ay naglakad na si Sophia dala ang damit na ipapasuot niya sana kay Sam dahil kahapon pa ito madumi at hindi nabihisan.

Samantala, takbo lakad ang ginawa ni Sam makalayo lang sa lugar.Kahit alam ng dalaga na hindi niya mapagtanto kung saan ang tamang daan ay sige lang siya sa paglakad.

Tila kastilyo sa laki ang kaniyang nilalakaran at bahagya pa siyang nadulas dahil sa kinis ng inaapakan niyang sahig.

Hindi alam ni Sam kung anong uunahin niya pagnakalabas siya sa paaralan. Ni hindi nga siya makabuo ng epektibong plano dahil hindi niya kabisado ang lugar na inaapakan niya ngayon. Tila ba nasa ibang mundo siya na puro mamahalin ang nasa paligid.

Sa paglakad -takbo niya ay may nakita siyang isang shelter na malapit sa malaking puno.

Well nalampasan lang naman niya ang kaninang tinutuluyan niya na masasabi niya na mukhang dorm dahil sa dami ng mga pinto na nakapalibot dito.

In fact, it is a big building na estimated niya na hanggang forty floors.. Mabuti nalang talaga at wala masiyadong estudyante dahil nasa Cafeteria ang lahat. Kung nagkataon man na makita si Sam ng mga ito ay siyang ikagugulo ng buong Enchanted Academy.

Wala pa kasing naipapasok sa guest room kundi mga kamag- anak lamang ng Royal Family o di kaya'y importanteng bisita ng Headmaster ng paaralan.

Paano nalang kaya pag nalaman nilang nakapasok si Sam doon. Si Sam na kasalukuyang suspect sa pagnanakaw. Si Sam na walang ka-alam-alam sa mundong inaapakan niya ngayon. Edi magiging magulo talaga diba?

Narating ni Sam ang isang shelter. Thankfully bukas ito. Nilibot muna ng dalaga ang paningin sa paligid at ng makasiguradong walang tao ay kaagad itong pumasok sabay lock ng pintuan.

Mahirap na baka nasundan siya ng mga 'yun alam naman niya sa sarili na hindi mga ordinaryo ang tinakasan niya.

She then sit at the corner dahil sa pagod na naramdaman niya. Gumagawa na rin ng hindi kaaya-ayang tunog ang tiyan niya dahil mula pa kahapon ay isang subo lang ang nakain niya.

But that's not the important thing for her right now.

Nag-isip ng paraan si Sam para makalabas ng buhay sa lugar. Hindi naman siya ganon ka bobo pero sa bilis ng pangyayari ay tila walang pumapasok sa kaniyang utak na kahit isang epektibong paraan para makaalis sa nasabing lugar.

Kung sumunod lang sana siya kaagad sa Lola Meng niya ay hindi na sana siya napunta sa lugar na ito. Minsan pahamak talaga ang pagkamatigasin niya. Hindi naman niya masisi ang sarili, dahil talagang ayaw lang niya na hindi nasusunod ang kaniyang nais.

Hayy.

"Hindi ko alam kung anong lugar 'to at mas lalong hindi ko alam kung saan ang daan palabas. Ang bobo mo talaga Samantha. Dapat kasi nakinig ka na kay lola e!"

Parang baliw siya na kinakausap ang sarili habang pinupukpok ang ulo sa mesa.

Samantala, tinawag ni Sophia sina Lucas at Marco para magpatulong sa paghahanap sa dalagang nakatakas.

Nakakapagtataka kasing hindi nila ma sense ang presence nito kaya nagpatulong na sila sa kasamahan nila. Sinisi namn ni Sophia si Scarlet sa mga nagyari.

In fact, kahit 'nong naghahanap sila kay Sam ay panay bangayan pa din ang dalawa. Minsan nga kulang nalang magpalabas sila ng ability nila at magpatayan.

Kaagad namang kumilos ang dalawang binata sa paghahanap. Hindi kasi nila basta-basta magagamit ang kakayahan nila dahil araw ng pasukan nila at ayaw naman nilang mabigyan ng demerits. Mahirap na at baka matanggal aila sa pagiging prestigious class.

On the other side, Grey got the news from Marco. He immediately join them to search Samantha. Masiyado kasing malaki ang Academia na sa sobrang laki ay maikokomopara mo na siya sa isang maliit na bayan.

There's a five different buildings. On the left side is the dorm of boys and girls. Dalawang building ito na magkaparehas lang ng desinyo ngunit magkaiba ang nakalagay na sulat.

On the right side naman ay isang malaking building din, dito kumakain ang mga estudyante sa paaralan at may kanya-kanyang floor para sa mga gustong kumain ng iba't ibang styles like Chinese foods, korean foods at marami pang ibang pagpipilian.

On the middle naman is the headquarters of the teachers at dorm na din nila. Doon ginaganap ang mga meetings and etc.

On the back of it naman ay isang napakalaking building na may malawak na field. Ito yung paaralan nila kumbaga kasali na doon ang auditorium,gym at kung ano-ano pa.

Samantala,hindi pa din tumigil si Sam sa kakapukpok ng ulo niya. Hindi na namn niya nalamalaymg may nakatayo na pala sa harapan niya at prenteng pinagmamasdan siya.

"Are you going to break your head into pieces?"

Napapitlag ang dalaga. Kaagad na nag-angat ng tingin. Then she saw the man in front of her na naka cross arm pa habang tinititigan siya ng seryoso.

It was the guy. The guy who she saw after she fell asleep last night.

Na-alarma ang dalaga. Napatayo siya ngunit napahinto rin ng maalala ang sitwasyon niya na kanina niya pa pinag-isipan.

She had no other choice but to cooperate with them dahil wala naman siyang kawala e. Mapapagod lang siya kakatakbo papalayo sa kanila. It doesn't matter to her anymore.

Buo na ang desisyon niyang magpadakip sa kanila. Well she though na mas mabuti na'to kesa mamatay siya ng hindi nahahanap ang lola niya.

Grey then got confused. When the girl in front of him suddenly stop escaping. Kunot-noo niya itong tintigan.

"Umm.. are you going to look at me all day?" Tanong ng dalaga. Walang halong takot at kaba.

Sa pagkakataong 'yun ay nasabi ni Grey sa sarili niya ang matagal na niyang edeni-deny tungkol sa pagkatao ng babae.

"You're really a brave one,huh!"

"Huh?" Sagot ng dalaga

"I said come with me."

Walang pasabing hinawakan ni Grey ang dalawang kamay ng dalaga. Nagulat nalang ang dalaga sa nasaksihan dahil sa pagbitaw ng kamay ni Grey ay nagkaroon ng posas ang kamay niya na gawa sa kidlat. Hindi naman alam ng dalaga kung kidlat ba ang nasa kamay niya o kuryente. Halos magkapareha lang kasi ang dalawa ngunit may pagkakaiba din ito kung pagtutuunan ng pansin.

"Let's go!" Sabi ni Grey sa dalaga na hindi naman nakinig at nakatingin pa din sa posas.

"What are you doing? I said let's go!" May halong inis sa tono nito.

Inis namang tumingin ang dalaga sa kaniya.

"Papatayin mo ba ako?" Ask Sam out of nowhere na lalong ikinakunot ng noo ni Grey.

Sam though na kapag gagalaw siya ay dadaloy ang kuryente sa kaniya at tuluyan siya nitong papatayin. Kay hindi siya gumalaw.

"Tch. Stupid!" Asik ng Binata at walang pasabing hinila si Sam papalabas ng shelter.

Kabadong pumikit si Sam habang hila-hila ni Grey. Nang walang maramdaman ang dalaga ay unti-unti niyang binuksan ang kaniyang mga mata. Nakahinga siya ng maluwag.

"Umm- curious lang ha. Ano bang kasalan ko at nilalagyan mo ako ng posas? Sa pagkaka-alam ko hin-.."

"Just shut up will you!"

Napatakom naman ng bibig si Sam dahil sa ma-autoridad nitong boses. Sa isip ng dalaga ay minumura na niya ito at kung ano-ano nang scenario ang nasa isip niya para patayin ang binata. Gwapo nga suplado naman.

Sa paglalakad nila ay siya namang paglabas ng maraming estudyante galing sa isang building. Ang ibang nadadaanan nila ay pinagtitinginan sila habang ang iba ay nagbubulong-bulungan naman. Paano ba naman kasi ang Supreme President ng paaralan nila ay may ka holding hands. Sino ba naman kasing mag aakala na may makakahawak ng kamay ng ganon-ganon lang sa Presidente nila diba? Knowing na suplado ito pag may nagtatangkang manligaw sa kaniya na babae.

Syempre, nakaposas nga si Sam but its only visible on them but invisible to others kaya ganon na lamang ang reaction ng karamihan sa kanila.

"Tch" said he.

****

A minutes later ay narating na nga nila ang headquarter ng Councils kung saan gumagawa ng paper works si Grey.

They then settled down. Kasama ang mga kasamahan ni Grey, principal Gil and the other one Aurora A.K.A the seer.

Wala naman kaalam-alam si Sam kung bakit hindi siya sa kulungan dinala ng lalake na hanggang ngayon ay pinoposasan pa din siya.

"What's your name, iha?" Basag ng katahimikan ni Aurora.

Sam look at Aurora and answer her with a question too.

"Why? Can someone please explain why am I here and what's all of this for? Kahit anong isip ko, hindi ko po maintindihan e."

Scarlet rolled her eyes again while Lucas and Marco ay tumingin sa dalaga habang si Sophia naman ay nakikinig lang.

"Okay. Grey, Sophia and you." Turo niya kay Sam.

"Stay. The rest dismissed!" Ma-autoridad na sabi ni Gil.

Hindi naman makapaniwala si Aurora sa tinuran ni Gil. Para sa kaniya kasi ay mas makabubuti kong siya ang kumausap sa dalaga para maintindihan nito ng mabuti ang mga nangyari.

Gil just stare at her na nagsasabing 'its okay I can handle her'. Just like that naiwan ang apat sa loob.

Kating-kati na si Sam sa na malaman ang mga nangyayari at hindi na ata siya makapaghihintay pa ng ilang minuto. Well natupad naman ang gusto niya ng magsimulang magsaluta si Sophia na kanina ay nakatingin lang kay Gil na animo'y naguusap gamit ang mga mata.

"Well as you can see. Pinosasan ka ni Grey dahil ikaw ang prime suspect namin."

"Suspect? Sa libro ba kamo?" Said Sam

"Yes! And-" tumingin si Sophia kay Grey and gesture to free Sam. Kaagad naman na ginawa ni Grey na hanggang ngayon ay naka cold face pa din.

Sam didn't mind her hands at nakatuon lang sa susunod na sasabihin ni Sophia.

"And?"

"Don't worry. Napatunayan na na hindi ikaw ang suspect so your free now." Dugtong ni Sophia.

Sam then got really excited. Iniisip na ng dalaga na mahahanap na niya si Mang Egnacio, de bale ng wala ang libro. But hindi niya inasahan ang sunod niyang narinig.

"But unfortunately, we decided to punish you as you held the book of Enchanted one."

It was Gil who spoke.

He didn't mean to punish the woman but Aurora insisted na ang dalaga ay may parte sa lugar na'to at kailangan niya itong malaman. Well as Aurora said hindi punishment ang binibigay nila kay Sam kudi pagkakataon. Pagkakataon na malaman at mahasa ang kakayahan niya para magamit ng wasto sa tamang panahon.

Lingid kasi ng kaalaman ng iba ay nawawala kaagad ang sugat ni Sam. Kumbaga nag-he-heal lang ito bigla ng walang ginagawa o nilagay na kahit anong gamot.

Napaisip si Sam. Parusa? Anong klaseng parusa naman?

"And what is it?" Curious na tanong ni Sam.

Ngumiti si Gil sa dalaga.

"You're now officially one of the students here in Enchanted Academy. Once you set your foot, you'll be forever enchanted, ikanga!"

Sam widened her eyes na halos lumuwa na.

"What? Are you kidding? Wala akong time para-"

"Sophie, guide her so that she won't lost katulad kanina." Gil said

"Yes, sir!"

Umakyat sa ulo ni Sam ang inis to the point na simamaan niya ng tingin si Principal Gil na naglalakad na ngayon papunta sa isang upuan. Hindi alam ng dalaga ang gagawin niya.

Gusto niyang sumigaw sa inis ngunit alam niyang magmumukha lang siyang walang respeto. Nahipan na lang niya ang bangs dahil sa inis. Ganoon kasi ang gingawa niya para maibsan ang inis niya.

Tumingin si Sam kay Sophia na ngayon ay prente paring nakatingin sa kaniya pero nakangiti na ng bahagya.

****

Naglalakad na sila ngayon sa hallway.

Si Grey naman ay nagpaiwan sa office dahil may sasabihin pa daw si Principal Gil sa kaniya.

Nagsimula nang mag paliwanag si Sophia sa mga nadadaanan nila.

Pinaliwanag din nito ang mga pangalan nila. Wala man sa mood si Sam na magpakilala ay ginawa nalang niya. Ano pa ba? Wala siyang choice e.

Nasa harapan na niya ang matagal na niyang katanungan simula palang ng madiskobre niya na hindi siya ordinaryong tao. Like may mga tao kayang kagaya ko? O kung ano-ano pa.

"The one that put a handcuffed on you is the Supreme President in this school. His name is Grey but he prefer to be called Mr. President or Supremo."

No wonder. Kaya pala suplado may pinanghahawakan palang responsibilidad. Nakikinig lang si Sam. Sa mga sinasabi ni Sophia at parang nawalan na siya ng interest dito.

Narating nila nila ang napakalaking building. Yung building na tinkasan niya kanina. Napamangha siya ng mapagtuunan niya ito ng pansin. Maganda naman pala talaga siya. May pagka unique yung desinyo niya at hindi basta-basta.

Napabalik siya sa realidad ng magsalita ang katabi niya.

"Beautiful isn't it? But that's not the important thing right now Sam. Kailangan mo pang mag-ayos kasi medyo.. Alam mo na!" Natatawang sabi nito.

Napatingin naman si Sam sa sarili niya at nanlaki ang mata. What the-! Ito ang sinusuot niya mula pa kaninang umaga? Ito ang nakikita ng ibang estudyante sa kaniya? Isang dugyot na babae na mukhang anghel!

Biglang natawa ang katabi niyang si Sophia sa naging reaction niya. She then glared at her.

"Ba't 'di mo kaagad sinabi. Ang sama mo naman." Reklamo ng dalaga sa katabi.

"For your information. Ikaw kaya 'tong umaalis nalang bigla nang walang pahintulot no. Edi hindi tuloy kita nasabihan na mag bihis. So hindi ko na kasalanan kung nakaganiyan ka buong mag-damag." Sophia retorted

Napatahimik nalang si Sam hindi dahil wala siyang maisasagot kundi dahil ayaw niyang makipag bangayan sa kay Sophia. Mahirap na baka mamatay nalang siya ng wala sa oras ng hindi nahahanap ang lola niya.

All students na nadadaanan nila ay may kaniya-kaniyang komento. Si Sam naman ay wala lamg pake sa kanila. Wala e mas iniisip niya kung paano niya mahahanap ang lola niya habang nasa loob siya ng paaralan.

Ayaw din naman niyang tumanggi dahil alam niyang mas makabubuti ito sa kaniya para mahasa ang kakayahan niya at ng ma protektahan niya ang mga mahala niya sa buhay. Pagod na kasi siya na laging iniiwan.

Minutes later ay narating nila ang isang pinto. Hula ni Sam ito yung magiging kwarto niya. Pero binawi niya ang kaniyang sinabi ng marinig ang dalagang katabi niya.

"This is the ordinary giest room. Dito nagpapalipas ng gabi ang mga hindi inaasahang tao na naligaw dito. Kagaya mo."

Tatango-tango naman si Sam. Habang pumapasok sila sa loob.

"The one na tinakasan mo is the special guest room. Hindi pa yun gaanong naayos kaya medyo simple lang siya. Do'n naman tumutuloy ang mga maharlika or should I say Royal Family kung baga."

Natigilan naman si Sam sa pag-upo.

"Eh? Ba't doon niyo ako pinatulog? Hindi naman ako parte ng Royal Family o kung ano pa man niyan?"

Natawa naman si Sophia sa reaction ng dalaga halatang inaasahan niya na ito ang sasabihin.

Kunot-noo naman siyang tiningnan ni Sam habang tumuloy sa pag-upo.

Hindi tuloy maiwasang isipin ni Sam na may lahing baliw ang kasama niya ngayon. Bigla-bigla na lang kasing tumatawa kahit wala namang nakakatawa.

"Well for the meantime kasi yun lang ang lugar na siguradong hindi ka makakatakas dahil walang kahit anong kapangyarihan ang gagana doon sa loob."

"Eh?"

"For security purpose yun. Kumbaga pag may bumibisita sa mga maharlika doon ay masisigurado namin na hindi sila mapapahamak."

"Ni kahit isa man lang ay walang nakagamit ng kakayahan doon. Kahit ang mga maharlika ay hindi nagagawang paganahin ang ability o powers nila. Gano'n ka powerful ang kwartong yun. Sabi pa nga nila binasbasan daw yun sa pinakamakapangyarihang tagapamuno ng buong Enchanted Village noon at tanging siya lang mismo ang may kakayahang makagamit ng kahit anong kapangyarihan sa loob nito." Mahabang paliwanag ng dalaga.

Napatango nalang si Sam sa mahabang paliwanag ni Sophia.

Biglang tumunog ang tiyan ni Sam na nagpatigil sa kanilang dalawa. She looked at Sophia with a beautiful eye as if saying na 'wala pa kasi akong kain e'.

"Hehehe!"

Natawa na naman ang dalaga at hinagisan ng damit ni Sophia.

"Get change. After that we'll eat, Lunch time na rin naman."

Napailing na tumayo si Sam dahil sa kahihiyang dinulot ng kaniyang tiyan. Habang si Sophia naman ay mahinang napahagikhik.

To be continued...