“ยะ...อย่ามาทำเจ้าชู้ไก่แจ้นะ ฉันไม่ได้จะถามแบบนั้นสักหน่อย” นรินทร์พูดขัดพลางเบือนหน้าไปทางอื่นเพื่อหลบซ่อนความเขินอายเอาไว้ พชรเอียงหน้ามองตามจนเธอต้องหันกลับไปมองเขาพร้อมขมวดคิ้วเล็กน้อย
“อะไรคะ?”
“เรื่องจริงครับ”
“ฮะ? คะ?”
“ผมชอบคุณ” พชรพูดพลางส่งยิ้มหวานให้เธออย่างจริงใจ นรินทร์นิ่งอึ้งมองตาปริบๆ ก่อนจะค่อยๆส่ายหน้าไปมา อย่างไม่อยากเชื่อ...เธอคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้เพราะพึ่งรู้จักกันได้ไม่นาน แต่ถึงอย่างนั้นภายในใจกลับเต้นรัวไม่ฟังเหตุผลซ้ำยังรู้สึกดีใจเสียอีก แต่...
“จะเป็นไปได้ยังไง เราพึ่งรู้จักกันนะคะ...ไม่ต่างจากคนแปลกหน้าเลย”
“คุณคิดว่าผมเป็นคนแปลกหน้าจริงๆหรือครับ?” พชรเอ่ยถามต่อพร้อมกับจ้องมองเธอไม่วางตา สายตาของเขาราวกับสามารถอ่านใจเธอออกได้ นรินทร์จึงเลือกที่จะเบือนหน้าหนีและหันหลังให้เขาเพื่อหลบเลี่ยงสายตานั้น พชรมองแผ่นหลังนั้นก่อนจะยิ้มออกมาอย่างนึกขำกับท่าทีของเธอที่
