ภากรณ์ยกยิ้มว่านดอกทองอะไรนี่มันได้ผลดีเกินคาดแค่ละอองเกสรไม่เท่าไหร่ก็ทำให้เมียรักของเขาสายตาเปลี่ยนไปราวกับคนละคน สายตาออดอ้อนของนรินทร์ที่เขาไม่ได้เห็นมานาน ปรากฎอยู่ตรงหน้าของเขานรินทร์ที่ยั่วยวนเหมือนแมวป่าแบบนี้แหละที่เขาชอบเหมือนตอนแต่งงานใหม่ๆไม่มีผิด
“จะทำอะไรกรณ์เหรอครับ หืม?”
นรินทร์ไม่โต้ตอบคำถามของภากรณ์กลับเอื้อมแขนเรียวโอบรอบคอของภากรณ์ สายตามองเขาหวานเชื่อมอย่างต้องการ ภากรณ์ลูบไล้แขนเรียวนั้นก่อนจะเอื้อมมือไปโอบรอบเอวคอดกิ่วของเธอ
“ผมรอคุณมานานมากเลยนะ…รู้ไหม?” พูดพลางยื่นหน้าเข้าไปใกล้ หวังจะช่วงชิงริมฝีปากบางนั้น แต่ทว่านรินทร์กลับผลักร่างของเขาแล้วขึ้นคร่อมทันทีด้วยท่าทางยั่วยวน
“หื้ม...แบบนี้สิ ผมชอบ” ภากรณ์เอ่ยเสียงแหบพร่า ยกยิ้มพร้อมสายจับจ้องมองเธอที่ลูบไล้ไปทั่วแผงอกและกล้ามท้องของเขา จนเขาเองก็เริ่มทนไม่ไหว ดึงแขนเรียวให้เธอโน้มตัวลงมาก่อนจะป้อนจูบให้อย่างหิวก
