นรินทร์และทีมต่างพากันขึ้นไปเก็บของและเตรียมตัวทยอยอาบน้ำอาบท่าเพื่อที่จะได้ลงไปทานข้าวตรงแคร่หน้าบ้าน ที่ผู้ใหญ่บ้านให้คนเอากับข้าวกับปลามาให้เป็นประจำ นรินทร์เห็นว่าคนอื่นๆกำลังเตรียมตัวอาบน้ำ จึงคว้าโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมามองหน้าจอครู่หนึ่ง
เธอคิดย้อนไปถึงคำพูดของพชรที่ได้บอกเธอเอาไว้ว่าหน้าชายหาดมีสัญญาณโทรศัพท์จึงลุกขึ้นแล้วเดินลงจากบ้านพักไป อีกอย่างเธอหนีสายตาของภากรณ์ที่จับจ้องมองเธอเขม็งอีกด้วย
เมื่อเดินไปถึงหน้าชายหาดพร้อมกับยกโทรศัพท์มือถือขึ้นค้นหาสัญญาณ เธอปรากฏรอยยิ้มขึ้นมาก่อนจะเห็นข้อความของพชรที่ส่งให้เธอตั้งแต่วันแรกที่เจอกันหลายข้อความ ก่อนที่เธอจะส่งข้อความกลับไปหาเขาด้วยรอยยิ้ม
เพราะมัวแต่จดจ่อที่โทรศัพท์มือถือเครื่องหรู จึงไม่ทันรู้สึกตัวว่ามีคนเดินเข้ามาข้างหลัง โทรศัพท์ในมือถูกกระชากไปอย่างไม่รู้ตัว นรินทร์หันขวับไปมองคนที่เข้ามากระชากโทรศัพท์ของตนพร้อมกับขมวด
