“ตามข้ามาสิ...เจ้าแม่นาง” นางนาคีพูดแค่นั้นก่อนจะเดินนำนรินทร์เข้าไปในถ้ำหลังม่านน้ำตกนั้น นรินทร์เดินตามไปอย่างว่าง่ายก่อนจะหยุดยืนอยู่ตรงข้างร่างของภากรณ์ที่นอนนิ่งอยู่
“นอนลงไปสินรินทร์ ข้าจะทำให้เจ้ามีความสุข” นางนาคีพูดพร้อมกับหัวร่วนมองนรินทร์ที่ค่อยๆนั่งลงแล้วนอนลงไปข้างกายภากรณ์ก่อนจะร่ายมนตรานาคาเข้าสู่ห้วงฝันไฟราคะกับชายหนุ่มที่อยู่ในใจของเธอ...
คีภัทราที่เห็นว่าบริวารของตนทำงานสำเร็จก็อดหัวเราะร่วนออกมาอย่างสะใจไม่ได้หลังจากตื่นขึ้นมาจากสมาธิ เธอร่ายมนต์อีกชั้นไม่ให้ใครเข้าไปกวนใจหรือหาคนทั้งคู่เจอได้จนกว่าจะเช้า อย่างไรองค์เพชรแก้วก็ไม่สามารถเข้าไปช่วยนางได้ในยามนี้ เพราะเป็นเวลาที่เขาต้องภาวนาจำศีลเพื่อเพิ่มพลังบารมี เพราะการปรากฏกายต่อหน้าคนหมู่มากเพื่อสร้างตัวตนในกายหยาบนั้นมันต้องใช้พลังเยอะระดับหนึ่ง
แม้ว่านิลนนท์นั้นจะเคยเป็นบริวารของพญาเพชรแก้วมาก่อนแต่หากถือกำเนิดเป็
