“คุณพชร...ฉันไม่มีอะไรจะอธิบายหรอกค่ะ ตัวฉันเองยังไม่มั่นใจเลยด้วยซ้ำจะอธิบายกับคุณได้ยังไง”
นรินทร์พูดขึ้นพลางทำสีหน้าจริงจัง พชรนิ่งเงียบพร้อมกับจ้องมองดวงหน้าสวยที่ดูเป็นกังวลแตกต่างจากทุกที เขาเองอาจจะหลงลืมไปว่านางในดวงใจในตอนนี้นั้นเป็นเพียงมนุษย์และเชื่อในสิ่งที่เห็นเท่านั้น ไม่ได้มีจิตแก่กล้าหยั่งรู้เรื่องที่เหนือจินตนาการได้
“ฉันขอบคุณมากนะคะที่เป็นห่วง ในฐานะเพื่อนคุณคือเพื่อนที่ดีมากค่ะ แต่เรื่องนี้ฉันขอไม่พูดถึงมัน”
นรินทร์เลือกที่จะขีดเส้นกั้นความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขา มันคือหนทางเดียวที่จะทำให้เธอเจ็บน้อยที่สุด...ถึงแม้ว่าเธอจะรู้สึกว่าพชรจะคิดเหมือนกันกับเธอก็ตาม แต่อีกใจหนึ่งกลับไม่แน่ใจเพราะเขาไม่เคยพูดอะไรเลย จะมีแค่การกระทำที่ทำให้เธอดูเป็นคนพิเศษแต่นรินทร์ก็คิดว่าเขาอาจจะเป็นคนใจดีแบบนี้อยู่แล้วก็ได้
พชรที่ได้ยินอย่างนั้นถึงกับพูดอะไรไม่ออก ตำแหน่งมิตรสหายที่เธอ
