Yssabelle Dizon’s POV
Hindi ko alam kung paano ko nga ba nasabi ang lahat ng ‘yun kay Kyle. Ang tanging alam ko lang ngayon, nasasaktan ako… ng sobra. Ang akala ko ba ay aayusin namin ang lahat? Pero bakit gano’n? Bumalik na naman sa dati ang pakikitungo niya sa akin. Wala na ba talagang pag-asa na maayos ang lahat sa pagitan namin?
Pumunta ako sa tabing dagat. Medyo madilim na at malakas ang hampas ng alon. Umupo ako sa buhangin at idinukmo ang ulo ko sa aking mga tuhod. Hindi ko na napigilian pa at tuluyan nang tumulo ang mga luhang kanina pa nagbabadya. Kahit anong gawin kong pagpunas ay patuloy pa rin ang mga ito sa pag agos.
"Bakit ba palagi mo na lang akong sinasaktan?" sambit ko sa sarili.
Nagpatuloy lang ako sa pagiyak. Ibinuhos ko ang lahat ng sakit hanggang sa wala ng matira
