Murals
Celeste's POV
Kung dati, ang bawat araw ko ay hinahabol ng deadlines sa college, ngayon naman ay hinahabol ako ng mismong trabaho. May kakaibang katahimikan sa pagiging abala. Kapag punô ang isip mo ng revisions, editorial meetings, interviews, at mga manuscript na kailangang tapusin bago mag-alas singko, wala nang gaanong espasyo para sa mga alaalang matagal mo nang sinusubukang iligpit, o iyon ang gusto kong paniwalaan.
Huminga ako nang malalim habang naglalakad sa mas mahabang ruta pauwi.Hindi naman ito ang pinakamabilis na daan. Mas malayo pa nga. Pero nitong mga nakaraang buwan, dito na ako dumadaan.
Mas tahimik.
Mas kaunti ang tao, at kapag buong araw kang nakikipag-usap sa mga editor, author, at marketing team, minsan ang pinakagusto mo na lang ay ang tunog ng sarili mo
