CHAPTER THIRTY-SEVEN

1529 Words

Choice Celeste's POV Hindi ko alam kung bakit mas kinakabahan ako habang papalapit kami sa bahay kaysa nung unang beses kong hinarap si Diego kay Mommy matapos ang ilang taon naming hindi pagkikita. Siguro dahil mas madali palang harapin ang isang taong matagal mong minahal kaysa sa dalawang taong buong buhay mong minahal. Nasa passenger seat ako habang unti-unting bumabagal ang sasakyan ni Diego sa pamilyar na kalsadang papunta sa bahay namin. Sa labas ng bintana, sunod-sunod na dumadaan ang mga lugar na ilang taon ko nang nakikita. Ang maliit na tindahan sa kanto kung saan madalas bumili si Papa ng soft drinks. Ang lumang bahay na kulay asul na matagal nang hindi napipinturahan. Ang puno sa tapat ng isang compound na parang hindi tumatanda kahit ang mga bahay sa paligid nito ay patu

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD