continuation,
Celeste's POV
Hindi nagtagal ay isa-isang dumating ang mga putahe. Nagsimula kami sa isang magaan na appetizer, burrata na ipinares sa matatamis na heirloom tomatoes, basil, at olive oil. Sinundan iyon ng bagong lutong sourdough bread na mainit-init pa nang ihain.
Tahimik muna kaming kumakain. Hindi iyong nakailang na katahimikan. Kundi iyong komportableng uri ng katahimikan na hindi kailangang punuin ng salita.
Paminsan-minsan ay nagtatanong si Diego kung nagugustuhan ba namin ang pagkain.
"Okay lang po ba ang lasa?"
Ngumiti si Mama.
"Masarap."
Napabuntong-hininga siya.
"Pero ang mahal siguro rito."
Napatawa si Diego.
"Huwag na po ninyong isipin iyon."
"E, paano hindi iisipin? Mukhang isang buwan na yata naming budget ang isang plato."
Hindi ko napigilang mataw
