Kaan içinden: “İyi, bir de Urfalı Hamdi varmış. Onu da öğrenmiş oldum. Benim bunları çözmem aylarımı, belki de yıllarımı alır ama hepsini hapse tıkacağım. Yavuz haklıymış…”
Kara: “Muzaffer, Hakkı abim seni çağırıyor.”
Muzaffer, Kaan’a bakarak: “Neydi adın?”
Kaan tam “Kaan” diyecekken Muzaffer: “Abi, aferin. Seni tebrik ederim. Bugün beni iyi kurtardın. Bana senin gibi gözü kara adamlar lazım.”
Kara: “Artık Muzaffer en yakın adamlarımızdan biri. O benim gözdem! Bundan sonra ona çok güzel bir ev ve araba verin! Her şeyin en iyisine layık!”
Kaan’a ev verdiler.
Hakkı: “Sen itiraz etme aslanım! Sana benim lüks evlerden birini versinler! Bugün git, dinlen!”
Kara: “En güzel kızlardan birini de ver aslanıma.”
Kaan: “Abi, bana Jaleyi ayarlasana.”
Kara aradı pavyonu.
“Jale başka işe çıkmış
