Elif, Kaan’ı tanıyamadı. Kaan’ı Elif ilk gördüğünde; uzun saçlı, kirli sakallı, sırtında gitar taşıyan, salaş giyinen biriydi. Şimdi ise saçları kısa, takım elbise giymiş, gözüne lens takmış… Tamamen farklı birine dönüşmüştü. Aslında Elif, arkadan çıkan Kara’ya odaklandığı için Kaan’ın yüzüne bile bakmadı. Kaan da “Bu lokantada Elif’in ne işi var? Evleri tam nerede, bu lokanta tam nerede?” diye düşünüp yavaşladı ve onları dinlemeye başladı.
Elif, Kara’ya:
“Ahmet abi, babam yok mu?” dedi.
Kaan şaşırdı. “Ahmet” dedi. Kara’nın gerçek ismini nadir kişiler bilirdi.
Kara: “Yok, baban burada değil.”
Kaan içinden, Baba mı? Kim ki acaba? Kara şimdi buradaydı, gitti. diye düşündü. Kara Elif’e: “Gel, şuraya oturalım.” dedi. Birlikte oturdular. Kaan meraklandı, onları dinlemek istiyordu. Onların
