Alev: “Bak, ben kolay kolay hiçbir erkeğe değer vermem. Verirsem de bil ki özeldir benim için. İlk defa evime seni götüreceğim. Kimse benim evimi bilmez. Bir tek Hakkı bilir. Onunla özel anlarım geçti. Başkası giremez. Sen bana bedava sahip oluyorsun. O kulüpte gördüğün o kodaman patronlar bana kaç para sayıyor biliyor musun? Hakkı’nın en pahalı kızıyım. O yüzden sana bu sunduklarımın kıymetini bil.”
Öyle bir eve geldiler ki, kale gibiydi. Kapıda güvenlik vardı. İçeri girdiler. Hizmetçiler kapıda karşıladı. Kaan ile Alev’i masa hazırdı; efsane yemekler masada, mumlar yanıyordu. Yemekler enfesti.
Alev: “Senin için hazırlattım.”
Kaan içinden: “Aman… Bu benim bütün planlarımı sikecek. Nerede denk geldim bu orospuya…”
Alev: “Beğendin mi hayatım?”
Kaan: “Evet, beğenmez miyim? Harika.”
Ale
