Kaan: “Abi, ben geçen yıl onun yanına geldim ama beni onunla çok muhatap etmediler. Yanındaki adamları bana iş veriyordu. Beni sevip güvenince de yanlarına aldılar. En son da sizin yanınıza gönderdiler yardım etmem için.”
Kara: “Anladım. Sana ben güzel evlerden birini ayarlayacağım. Git bugün keyfine bak.”
Kaan: “Teşekkür ederim.”
Kara: “Oğlum, sen kıl mısın lan? Ne teşekkür ediyorsun sürekli? Hadi git! Bizim dünyamızda böyle kibarlık yok.”
Kaan: “Tamam abi.”
Kaan eve geçti. Evde yok yoktu. “Vay be, eve bak… Keşke helalinden olsaydı. Kim bilir ne garibanın hakkını yediler bunlara sahip olmak için.”
“Kaan: Vay be, demek ki böyle yaşıyorlar. Neyse, ben dinleneyim. Bunlar bana ne yaptıracaklar bilmiyorum. İnşallah kötü şeyler yaptırmazlar.”
Elif ise Kaan’dan haber bekliyordu ama Kaan g
