Dün sabah
Hatice hanım evinin eşyalarını toplamasına yardım etmek için yukarı çıkmıştı. Evinin odasının kapısına geldiğinde aralık kalan kapıdan Rojda ile Evin’in sohbet ettiklerini görüp, rahatsız etmemek için geri dönecekken iki kızın konuşmaları dikkatini çekmişti. Tüm konuşmaları sonuna kadar dinleyip kendini farkettirmeden indi aşağı. Zümrüt hanımın Evinden hoşlanmadığını anlamıştı, ama bu kadar kötü olabileceği onun da aklına gelmezdi. Konağın avlusunda suratı sirke satan kadının karşısana geçip oturdu. Dikti gözlerini kadının yüzüne;
-“Eee Zümrüt hanım, dünür oluyoruz he.” dedi imalı sesiyle.
Zümrüt hanım kaldırdı başını, dikti gözlerini kadının üzerine;
-“Kız evi naz evi derler’di eskiden. Demek o adetimizde kalmadı.”
-“Naza niyaza ne lüzum vardır, gençler birbirini sevmişler,
