Dahil pangalawang araw ko pa lamang ay halos hindi niya ako inuutusan. Saka lamang ako nakakapasok sa opisina niya kapag may papeles siyang kailangan sa akin.
Gaya ngayon, isang papeles na galing sa kompanya galing Japan ang kailangan niyang reviewhin. Ni-print ko na ang contract at ngayon nga ay kinatok ko siya sa kanyang opisisna para ibigay iyon.
Walang sumasagot kaya binuksan ko na lamang ang pinto. Inaasahan naman niya ako. Alam kong wala naman akong makikitang kababalaghan ngayon dahil hindi naman siya umalis at wala akong nakitang dumating.
Maingat akong pumasok. Nakita ko siyang nasa gilid ng bintana at naulinigang may kausap.
"Yes, I will see you soon..."
Napasulyap ako sa kanya. Hindi ko man gustong marinig ang sinasabi niya ay wala akong magagawa dahil malapit lang naman
