SAMANTHA POV
''Miss gising na po.'' Naalimpungatan ako at dahan-dahang iminulat ang mga mata ko dahil sa naramdaman kong may tumatapik sa balikat ko.
Nang tuluyan ko ng naimulat ang aking mga mata ay inilibot ko ang paningin ko pero wala na si Zyne. Noong sumakay kasi kami ng eroplano ay hindi kami magkatabi sa upuan. Syempre, nag away nga diba kami.
''Si Zyne?" inaantok na tanong sa isang babae na hindi ko kilala.
''Nakababa na po s'ya, Ma'am," sabi nito na ikinagulat ko.
''H-Ha? Eh bakit ngayon mo lang ako ginising!? Anong oras na ba, Miss?" tanong ko.
''Ma'am kanina ko pa po kayo ginigising pero ayaw n'yong magising. 10:45AM na po ang oras dito sa Japan. One hour ahead po ang oras dito kumpara sa Pilipinas'' sabi nito at napatango na lang ako dahil busy ako sa pagkuha ng bag ko.
