My Key ฮอต(ไม่)เนิร์ด

"อะไร ยังไม่ได้ทำอะไรเลยน่ะ" ฉันไหวไหล่หน้าตาเฉย ต่อคำพูดของมะเหมี่ยว เเต่เเค่มองตามันก็เหมือนจะรู้ดีไปเสียหมดทุกเรื่อง นี่สินะเขาถึงว่าเพื่อนสนิทเเค่มองตาก็รู้ใจ เเละมักจะเป็นคนที่รู้ความลับของเราเยอะที่สุด มะเหมี่ยว กับเจนเป็นเพื่อนสนิทของฉันในมหาลัย "ฟ้าใสน้อยๆหน่อยเหอะ อย่าเเรดมาก" "ก็เเค่ขำๆน่า" "ระวังเถอะเดี๋ยวเรื่องจะถึงหูพี่คีย์" "ไม่มีทาง!" ฉันตอบอย่างมั่นหน้ามั่นใจที่สุด เเถมยังยกยิ้มกวนตีนให้เพื่อนทั้งสองอีกต่างหาก ตามประสาของเพื่อนที่มักจะคุยกันเเบบนี้เป็นปกติ "ถ้าวันไหนพี่คีย์เท พวกกูก็จะรอเเสตนบายเช็ดน้ำตาพร้อมซ้ำเติมมึงเองค่ะเพื่อนรัก" คำพูดของเพื่อนก็เข้าหูซ้ายทะลุหูขวาของฉันเป็นประจำนั่นเเหละ "ไม่มีวันนั้นเเน่!" ฉันยังคงมั่นหน้า เพราะคิดว่าไม่ว่ายังไงฉันก็เอาคนอย่างพี่คีย์อยู่ "มั่นใจขนาดนั้นเลยนะย่ะ" “ใช่ มั่นใจมาก” ฉันพูดตอบเพื่อน เเต่ก็ไม่วายส่งยิ้มอ่อนๆให้หนุ่มรุ่นน้้องหน้าใสที่เข้ามาขอไลน์ฉันหน้าร้านก่อนจะเดินเข้ามา เขาส่งยิ้มมาฉันก็เเค่ยิ้มตอบกลับตามมารยาทเเค่นั้นเอง ••••• วันนี้มีงานของการจัดบูธ กิจกรรมนักศึกษาท้ายมหาลัย ในตอนนี้เป็นเวลาในช่วงตอนบ่ายเเก่ๆ นักศึกษาหลายคณะบ้างกำลังเลิกเรียน บ้างก็กำลังเข้าคลาสเรียน ทำให้ตอนนี้มีนักศึกษาหลายๆคนเข้ามาเดินเล่นบริเวณรอบๆงาน เพราะก็มีหลายคณะที่ขายอาหาร ขายของ ซุ้มของฉันมีนักศึกษาหลายๆรุ่นเดินเข้ามา วนเวียนกันไปมา ฉันยืนอยู่สักพักก็ได้เวลาพลัดเปลี่ยน สถานที่จัดงานตรงนี้มันก็ใกล้กับตึกเรียนของคณะแพทย์และวิศวะ ฉันเลยส่งข้อความไปหาพี่คีย์ ถ้าหากโทรไปก็กลัวจะรบกวนเวลาเรียน ไม่รู้ว่าตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่ "มึงมองเเทบจะทะลุเข้าไปในตึกเรียนอยู่เเล้ว" ยัยเจนมองตามสายตาก็รู้ทันกัน "เห้อ~" ฉันถอนหายใจออกมา จู่ๆก็รู้สึกเซ็งอย่างบอกไม่ถูก พี่คีย์ไม่ตอบเเชท เเสดงว่าเขาเรียนอยู่น่ะสิ ฉันอยากมีโมเมนต์เดินควงเขาบ้าง เเต่นี่อะไรมันไม่เคยเกิดขึ้นเลย ! ฉันยืนอยู่กับเจนสองคน ส่วนยัยมะเหมี่ยวก็นู้นเลย ควงเเฟนเดินหาของกินเล่นรอบงาน ทิ้งเพื่อน! เเต่ถ้าหากฉันเป็นมันฉันก็ทำเเบบนั้นนั่นเเหละ ผู้ชายมาก่อน เพื่อนไว้ทีหลัง "มึงไม่ไปหาเเฟนมึงเหรอ " เจนยังคงยืนเป็นเพื่อนฉัน "ก็ว่าจะไป เเต่เห็นหน้ามึงเเล้วก็ทิ้งไม่ลง" เจนกลั้นยิ้มขบขัน ก็สีหน้าฉันบ่งบอกว่าเซ็งสุดๆ ต่างจากเมื่อกี้ที่ยิ้มร่าเริง "ไม่เป็นไรหรอกน่ามึงไปเหอะ กูว่าจะเเอบไปเดินสอดส่องสักหน่อย เผื่อว่าจะเจอคนดีของกู" ฉันยิ้มกรุ้มกริ่มเมื่อคิดอะไรได้ เเอบไปดูพี่คีย์ในตึกเรียนสักหน่อยดีกว่า เผื่อจะเจอ เมื่อเห็นเเบบนั้นเจนมันก็พยักหน้าขอไปที เเบบว่าฉันจะไปทำอะไรก็ไปเหอะ เพราะมันเองก็จะเดินเเยกไปหาเเฟนมันอยู่แล้ว