ฟ้าใส Part
"ไม่ได้เหรอ?”
"ได้สิครับ ทำไมจะไม่ได้ครับ" พี่คีย์อมยิ้มพยักหน้ารับ
"พี่ไปอาบน้ำก่อนนะครับ ฟ้าใสไปนอนได้เเล้วนะ ไม่ต้องรอพี่" นั่นไง ระหว่างเรามันจะไปเกิดอะไรขึ้นได้ไง พี่คีย์กลับจากมหาลัยก็ปาเข้าไปสี่ทุ่ม ห้าทุ่มเเทบจะทุกวัน มาถึงเขาก็อาบน้ำ เเละไปนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่ห้องทำงานต่ออีก จนไม่รู้ว่าเขานอนตอนไหน เพราะฉันหลับไปก่อนเขาเเล้วทุกครั้ง
บางวันเราก็เเทบจะไม่ได้คุย ไม่ได้เจอหน้ากันเลยก็มี เพราะเวลาว่างไม่ตรงกัน
ฉันไม่กล้าทำตัวงอเเงหรืองี่เง่าใส่พี่คีย์เพราะกลัวว่าเขาจะรำคาญ ฉันจึงเป็นเด็กดีที่เชื่อฟังคำพูดพี่คีย์มาตลอด ฉันหลงพี่คีย์มากอยู่เหมือนกัน พอมาคิดดูดีๆเเล้ว
"ค่ะ" ฉันพยักหน้ารับ ยอมจำนนไม่คิดที่จะงี่เง่า
ฉันกลายเป็นคนที่เชื่อฟังคำพูดพี่คีย์ ทั้งๆที่ฉันเป็นคนดื้อ หัวรั้น เเละโคตรเอาเเต่ใจสุดๆ เเต่เพียงเเค่พี่คีย์พูดคำเดียว ฉันก็ยอมเขาเเทบจะหมดทุกอย่าง
เเละเขาก็เป็นผู้ชายคนเดียวที่ทำให้ฉันใจเต้นเเรงเวลาที่ได้อยู่ใกล้
ฉันนอนกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บนเตียงนุ่มๆของพี่คีย์รอเขาอาบน้ำ กลิ่นครีมอาบน้ำของเเบรนด์ Dixx Homme Shower xxx กลิ่นหอมอ่อนๆ ชวนให้หลงไหล น่าค้นหาลอยออกมาจนเตะจมูก
กลิ่นที่ฉันคุ้นเคย ยิ่งคิดฉันก็รับรู้ได้ว่าใบหน้าตัวเองเห่อร้อน
ไม่นานเสียงเปิดเเละปิดประตูห้องน้ำชนิดที่เบามือ ห้องเงียบมากฉันก็เลยได้ยิน ทำให้รู้ว่าพี่คีย์ออกมาจากห้องน้ำเเล้ว
ฉันเเอบลอบมองพี่คีย์ผ่านผ้าห่ม ในความมืดที่มีเเสงไฟสลัวๆ
ไฟทุกดวงในห้องถูกปิด มีเพียงเเสงจากทางด้านนอกริมระเบียงสาดส่องเข้ามาทำให้ฉันเห็นพี่คีย์เดินไปเดินมาอยู่ภายในห้อง
พี่คีย์เดินไปเดินมาสักพัก เขาก็เข้าไปในห้องเเต่งตัว เเละสวมใส่ชุดนอนออกมา
เเต่ในขณะที่ฉันคิดว่าเขาจะมานอน พี่คีย์เดินเลี่ยงไปทางห้องทำงาน
เเละคงไปอ่านหนังสืออีกเช่นเคย!
เห้ออออ :(
หมดกัน แผนที่ฉันวางไว้ โอเคฉันคงกินเเห้วอีกเหมือนเดิม
นอนก็ได้!
(ตอนเช้า)
"วันนี้วันหยุด อยากไปไหนไหม พี่จะพาไป" ฝ่ามือหนาลูบลงบนศีรษะของฉันเบาๆ
เขาทำให้ฉันรู้สึกเป็นคนตัวเล็ก ตัวน้อย อยู่ตลอดเวลาเลยจริงๆ ><
ตั้งเเต่ที่ฉันตามจีบมาสี่เดือน นี่เป็นครั้งเเรกเลยมั้งที่เขามีเวลาว่าง ปกติพี่คีย์ไม่อยู่มหาลัย โรงพยาบาล ก็อยู่อ่านหนังสือที่ห้อง ชีวิตของเขาวนเวียนอยู่เเค่นี้เลย
นับวันฉันก็รู้สึกว่าตัวเองยิ่งคลั่งรักพี่คีย์หนักมากขึ้นทุกวัน
พี่คีย์เรียนหมอ ยิ่งเรียนปีสูงมากเขาก็ยิ่งเรียนหนักมากขึ้นกว่าเดิม เเทบจะไม่มีเวลา เเตกต่างจากคณะของฉัน
ฉันเริ่มเเน่ใจในตัวเองขึ้นเรื่อยๆว่าฉันชอบพี่คีย์ ชอบเเบบที่ไม่เคยชอบใครมากขนาดนี้มาก่อน
ที่ผ่านมาฉันยอมรับว่า คุยกับผู้ชายหลายคนเพื่อเป็นตัวเลือก เพราะมองหาคนที่ใช่ เเต่ฉันไม่เคยยอมให้ใครมากเท่ากับพี่คีย์มาก่อนเลย
เราสองคนนอนมองสบตากันเเละกันบนเตียงนอน ระยะห่างเเทบจะไม่มี
สายตาของพี่คีย์ที่มองมาหวานละมุน เขาก็ชอบฉันเหมือนกันนั่นแหละ! ไม่อย่างนั้นจะยอมให้ฉันถึงขนาดนี้ไหม
รอยยิ้ม เเม้กระทั้งสายตาที่ใช้มองฉัน รู้สึกว่าฉัันก็กำลังโดนเขาอ่อยกลับ!
สายตาของฉันบ่งบอกทุกอย่าง
พี่คีย์อบอุ่น อ่อนโยน ยิ่งกว่าไมโครเวฟเสียอีก
พี่คีย์มีอิทธิพลต่อความรู้สึกของฉันมากขนาดนี้ได้ยังไงกัน
เเละใครจะคิดว่าผู้หญิงดื้อๆ เอาเเต่ใจเเบบฉัน จะยอมสยบราบคราบให้กับผู้ชายลุคอบอุ่น แสนดี คนนี้
เพื่อนของฉันต่างบอกว่าพี่คีย์กับฉันต่างกันสุดขั้ว เเละออกเเนวจะสงสารพี่คีย์ด้วยซ้ำถ้าหากเราคบกันจริงๆ
ก็อย่างว่าฉันมันลูกคุณหนู เอาเต่ใจตัวเองอันดับหนึ่งเลยล่ะ
วันนี้เป็นวันหยุดของพี่คีย์ ฉันก็ต้องกอบโกยเวลานี้เอาไว้ให้ได้มากที่สุด เพราะถึงสัปดาห์สอบของพี่คีย์ทีไร ฉันก็ต้องเเพ้ให้กับหนังสือเรียนที่เขาต้องอ่านทุกครั้ง!
ความสัมพันธ์ของฉันกับพี่คีย์พึ่งเริ่มเมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมา โดยมีฉันที่ตามตอเเยพี่คีย์มาตลอด จนในที่สุดฉันก็ได้!
ได้ในที่นี้คือได้เข้ามาในชีวิตเขา เเบบที่ผู้หญิงคนอื่นไม่เคยได้ ฉันรู้ได้ยังไงเหรอ…ก็เพราะฉันสืบเรื่องของเขามาหมดเเล้ว
พี่คีย์เป็นคนสุภาพ ลุคด้านนอกเขาเป็นคนอบอุ่น อ่อนโยน ยิ้มทีไรโลกของฉันสดใสกลายเป็นสีชมพูทุกครั้ง
"พี่ขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ"
"ค่ะ งั้นหนูนั่งรอตรงนี้" ฉันนั่งลงตรงโซนของโซฟาหน้าโรงหนัง
พี่คีย์ถอดเสื้อเเจ็คเก็ตของเขาออกมาคลุมต้นขาให้ฉันที่ใส่กระโปรง
การกระทำของพี่คีย์ทำให้ฉันรู้สึกดีทุกครั้ง เหมือนเห็นภาพของคุณพ่อ ที่มักจะดูแลคุณเเม่เเบบนี้
หนึ่งสิ่งที่ทำให้ฉันตกหลุมรักผู้ชายคนนี้เข้าอย่างจัง นอกจากหน้าตาหล่อดูดีของเขาเเล้วนั้น ก็คือความอบอุ่น อ่อนโยนเเละให้เกียรติฉันเสมอ
น่ารักไหมล่ะ…ผู้ชายคนนี้