EP.02 ฮอต (ไม่) เนิร์ด ตอน นักศึกษาเเพทย์

1188 Words

ตอนแรกก็กะว่าจะแอบไปดูพี่คีย์ แต่เผอิญนึกขึ้นมาได้ว่าลืมของไว้ที่ฟ้าคราม พี่ชายฝาแฝด และตึกเรียนคณะวิศวะก็อยู่ไม่ไกลจากตรงนี้ ฉันจึงไปเอาของที่ฟ้าครามก่อน ทันที่ที่เข้ามาใต้ตีก เสียงผิวปาก เอ่ยเเซวของพวกผู้ชายดังขึ้นตลอดทางที่เดินเข้าไปในตึกคณะวิศวะ อย่างที่รู้คณะนี้ส่วนมากล้วนเเล้วเเต่เป็นผู้ชาย ที่ทั้งหื่น ทั้งเถื่อนกันทั้งนั้น เเละเป็นคณะที่ขึ้นชื่อเรื่องชกต่อยทะเลาะวิวาทกันเป็นประจำ ฟ้าครามไม่รับโทรศัพท์แต่ตอนนั้นฉันก็หันไปเห็นใครบางคนเข้าพอดี "คีน~" ฉันเรียกชื่อของเพื่อนฟ้าครามเมื่อเห็นเขากำลังจะเดินผ่านไปพอดี คนโดนเรียกชะงักไปเล็กน้อย เเต่เขาก็รีบเดินตรงเข้ามาหา "มาทำอะไรที่นี่ มาหาไอ้ครามเหรอ?" คีนพูดถาม พลางกวาดสายตามองไปรอบๆ ที่มีพวกผู้ชายหลายๆกลุ่มกำลังมองมาที่ฉันกันเป็นทางเดียว ก็อย่างว่าคณะนี้เเทบจะไม่มีผู้หญิง พวกเขาคงไม่มีอาหารตาให้มองมากนัก "ใช่ มาเอาของ" ฉันพยักหน้ารับ ยิ้มมุมปากออกมานิดๆ เเค่มองสายตาของผู้ชายตรงหน้า ฉันก็รู้เเล้วว่าเขาสนใจฉันมากเเค่ไหน เอาจริงคีนก็หน้าตาหล่อดูดีคนนึงเลย เเละฉันก็เเอบเก็บเขาเอาไว้เป็นหนึ่งในคนที่ฉันเล่นด้วย… ซึ่งฉันก็ชอบนะเขาเหมือนไฟที่อยากจะลองเล่นกับมันดูสักครั้ง พวกผู้หญิงในคณะต่างพากันพูดถึงเขา เพราะคีนก็เป็นหนึ่งในหนุ่มฮอตของมหาลัย เขาเป็นคนคุยง่ายเเละเข้าใจอะไรง่ายๆดี ไม่ซับซ้อน เเต่ติดอยู่อย่างเดียวคือเขาไม่เคยทำให้ฉันใจเต้นเเรงได้เลย "เห็นฟ้าครามไหม" "ฟ้าใส! " เสียงของพี่ชายฉันดังขึ้นเสียก่อน ทำให้ต้องละสายตาไปมอง ถอยห่างเเละเว้นระยะออกจากคีนเล็กน้อย ดุมากๆ เราเป็นฝาเเฝดคนละฝากันแต่ทั้งหน้าตาเเละนิสัยเราต่างกันโดยสิ้นเชิง เเม่บอกกับฉันว่า ฉันได้นิสัยของเเม่มาเต็มๆ ส่วนฟ้าครามก็ไม่เเน่ใจ เพราะเขาไม่เหมือนทั้งพ่อและแม่ พ่อของฉันก็ยังไม่ถึงกับดุมากเท่ากับฟ้าครามเลย ฟ้าครามยื่นชีทเรียนที่ฉันดันลืมเอาไว้ ในรถของเขาเมื่อหลายวันก่อนมาให้ เเละมองมาด้วยสายตาเข้มๆ "ฉันผ่านมาตึกนี้พอดีเลยเเวะมาเอา" ฉันตอบฟ้าคราม ก่อนจะตวัดสายตาไปมองที่ฟ้าครามอย่างหมดอารมณ์ ไปก็ได้! พอเอาของจากฟ้าครามเสร็จ ฉันก็เดินกลับไปยังตึกเรียนของคณะพี่คีย์ ที่ก็อยู่ใกล้ๆกันเพียงเเค่ไม่กี่ตึก ตลอดเวลาก็มีสายตาของพวกผู้ชายที่หันมองมาอย่างให้ความสนใจ ซึ่งฉันก็ไม่ปฎิเสธหรอกว่าตัวเองเป็นคนที่หน้าตาดี เพราะฉันก็มั่นหน้า มั่นใจในระดับนึงเลย เเต่ก็ไม่ได้มั่นหน้าไปคนเดียว เพราะมีดีกรีเป็นถึงดาวของคณะนิเทศเเละของมหาลัย อีกอย่างที่ฉันภูมิใจนำเสนอมากที่สุดนั่นก็คือคนที่ฉันคบด้วยในตอนนี้ จะเรียกว่าคบได้ไหมนะเพราะระหว่างเรายังไม่มีสถานะ เเต่ก็เอาเหอะไม่คบกันตอนนี้เเต่ในอนาคตเขาก็ต้องเป็นของฉันนั่นแหละ ! ฉันเดินดุ่มๆเข้ามาในตึกเรียนของคณะเเพทย์ เเต่เดี๋ยวน่ะมันไม่ใช่มีชั้นเรียนเเค่ชั้นสองชั้น ที่ฉันจะเดินระเหินไปมาเเล้วจะเจอพี่คีย์ ไม่รู้ว่าเขาอยู่ส่วนไหนของตึกด้วยซ้ำ ฉันสอดส่องสายตาไปทั่วทั้งตึก บรรดานักศึกษาในคณะนี้ บรรยากาศช่างเเตกต่างกับคณะของฉันโดยสิ้นเชิง เเต่เเล้วสวรรค์ก็เข้าข้างฉัน ร่างสูงโปร่งในชุดนิสิตนักศึกษาคณะเเพทย์ปีสี่ ดูโดดเด่นสะดุดตามาเเต่ไกล เขาโดดเด่นกว่าพวกเพื่อนอย่างเห็นได้ชัด "พี่คีย์ หล่อมากๆ " "นั่นดิ ทั้งหล่อทั้งเก่ง ใครได้คงโชคดีไปทั้งชาติเเน่" นักศึกษาผู้หญิงสองคนที่ยืนอยู่ด้านหลังของฉันกำลังพูดคุยกัน บทสนทนาของพวกเธอทำให้ฉันรู้ว่าคนที่พวกนางกำลังพูดถึงอยู่คือใคร "เเต่ก็คงไม่พ้นสาวๆคณะเราป่ะ นักศึกษาคณะเเพทย์เรียนหนักจะตาย จะไปมีเวลาสนใจผู้หญิงที่ไหน นอกจากหมอกันเองหรือไม่ก็พยาบาลอย่างพวกเรา" ฝันไปเถอะย่ะ! พี่คีย์เรียนหมอก็จริง เเต่ไม่จำเป็นที่หมอจะต้องได้กับหมอด้วยกันไหม !!! พอฉันสังเกตรอบๆบริเวณนี้ดีๆเเล้วนั้น รู้ไหมว่าบรรดาสาวๆที่อยู่รอบๆ ต่างพากันส่งสายตาให้ความสนใจไปยังกลุ่มของพี่คีย์ที่ยืนอยู่ มันก็เป็นธรมดาของพวกสาวๆที่จะเมาท์มอยมองพวกคนหน้าตาดีเป็นอาหารตา พี่คีย์หน้าตาดีมากขนาดนั้นก็ไม่เเปลก ใครเห็นเเล้วไม่หลงคงเป็นไปไม่ได้ ขนาดฉันที่ได้อยู่ใกล้ ได้เห็นใบหน้าของเขาทุกวัน ยังเเอบยืนมองอยู่นานนับกว่าหลายนาทีเหมือนโดนสะกดเลย เเต่ดูเหมือนคนโดนเเอบมองจะเริ่มรู้ตัว สายตาหวานๆละมุนๆ ใบหน้าหล่อดูดีหันมาสบตากัน ในวินาทีนั้นใจฉันมันเต้นแรง >< ฉันรีบหันหลังหลบหน้า ก็ไม่อยากให้เขารู้ว่าฉันเเอบมาสอดส่อง คนที่ฉันเเอบมองอยู่ก็คือพี่คีย์ หนุ่มนักศึกษาเเพทย์ ระหว่างเราจะเรียกว่าคบกันก็ยังไม่ถูก เพราะเราพึ่งจะพัฒนาความสัมพันธ์ เเละมันกำลังค่อยๆเป็นค่อยๆไป ตึกๆ ตึกๆ เสียงรองเท้ากระทบกับพื้น เดิินใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ตรงที่ฉันยืนอยู่ ฉันไม่คิดว่าพี่คีย์จะเดินเข้ามาหา "พี่คีย์~" ฉันหันขวับไปมองตามเสียงเรียกของใครบางคน พี่คีย์กำลังเดินเข้ามาทางฉัน เเต่ก็มีเสียงหวานสดใสของใครบางคนทักทายเขาเสียก่อน หน็อย! ผู้หญิงในชุดเสื้อกราวน์นักศึกษาเเพทย์ส่งยิ้มหวานทักทาย เหมือนเธอจะเป็นรุ่นน้อง เเละเเค่ทักทาย พี่คีย์ส่งยิ้มหวานสดใสตอบกลับ เขาก็เป็นงี้เเหละ ชอบยิ้ม เห็นเเล้วหงุดหงิดใจชะมัดเลย ! ฮึ่ย ! ต้องรอให้ทักทายกันเสร็จก่อน ถึงจะได้เดินเข้ามาทางฉัน! ตอนนี้ฉันเเสดงออกเเทบจะปกปิดไม่ได้ว่ากำลังไม่พอใจ เเต่ก็ต้องเก็บอาการ!

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more