Key Part
“กูว่าจะกลับเเล้ว” ผมพึ่งเห็นข้อความที่ฟ้าใสส่งมา ไม่อยากปล่อยให้น้องลงไปนั่งรอที่บาร์ด้านล่างคนเดียวเเบบนั้น
“อะไรว่ะ มึงพึ่งจะมาเอง” ไอ้ริวโวยวายขึ้นมาทันที
“งอนเป็นเมียกูเลยนะไอ้เวร!” ในขณะที่ผมกำลังลุก สายตาก็มองลงไปด้านล่างเพื่อมองหาฟ้าใส
ผมก็ได้เเต่ถอนหายใจออกมา เมื่อเห็นว่าฟ้าใสกำลังคุยอยู่กับใครบางคนอยู่
อีกแล้ว
“มานี่กูจะชี้ให้มึงเปิดหูเปิดตามองสิ่งสวยงาม ที่นักศึกษาแพทย์วันๆเอาแต่เรียนอย่างมึงไม่เคยเห็น เเต่คนนั้นกูจองเเล้วห้ามมอง” ไอริวชี้ไปที่ผู้หญิงคนนึงที่นั่งอยู่ตรงโซนบาร์เเค่มองตามนิ้วของมันก็รู้ว่ามันกำลังชี้ไปที่ใคร
“น้องฟ้าใส ดาวนิเทศปีสอง” เเน่นอนว่าตรงนั้นเธอโดดเด่นเเละสะดุดตาใครหลายคน ทั้งใบหน้า ทั้งการเเต่งตัว จะไม่ให้พวกผู้ชายมันมองได้ยังไง
เพื่อนของผมยังไม่รู้ถึงความสัมพันธ์ของผมกับฟ้าใส เเละที่ผมยังไม่เปิดตัวกับเพื่อนก็เพราะผมไม่รู้ว่าฟ้าใสเธอ
