KABANATA 4

1324 Words
AEVIA VALESKA MOREAU Agad na umalis si Atlas matapos ituro sa akin kung saan nakalagay ang pag kain ni Haelyn. "Where's Atlas?" Takang tanong ni Sebastian matapos mapansin na nag iisa lang ako sa kusina. "Umuwi saglit. Doon ata kakain at maiilang daw kuno si Haelyn." Seryosong sambit ko. "Who said that? Sebastian do me a favor. Call your friend here and don't tell him na ako nag sabi na dito siya kumain." Sambit ni Haelyn kaya agad akong napatingin sakanya dahilan para mapaiwas siya ng tingin. "This girl. Kunwari pa kasi e mahal pa rin naman." Sambit ko sa aking isip. Umalis si Sebastian para tawagin si Atlas kubg kaya't inaya ko nalang si Haelyn na iayos ang nga pag kain. "Here's your food. Bilin niya yan e." Natatawahg bulong ko kay Haelyn. "Psh. Than guy." Sagot sa akin ni Haelyn habang napapailing. "Take it easy. Sinusunod lang niya gusto mo." Seryosong sambit ko. "Yoh clearly said you want a space. Binibigay naman niya." Natatawabg sambit ko. "But that doesn't mean hindi na siya sasabay at iiwas nalang siya sakin. Hello? Were friends here." Nakangusong sambit ni Haelyn. "Hay nako. Pareho lang naman kayong stubborn. Ewan ko sayo Haelyn." Napapailing kong sambit. Hindi nag tagal ay dumating na rin si Atlas. "Naka ilang tawag muna ako sa mga Santo bago ko napapayag yan. Can you talk to him? Baka sakaling matauhan." Reklamo ni Sebastian bago ako halikan sa aking labi. "Lalanggamin na dito oh." Sambit ni Haelyn sabay irap kaya napatawa kami ni Sebastian. "I'll talk to him after we eat." Tugon ko sa pakiusap ni Sebastian kaya tumango nalang ito at kumain na. Nang matapos kumain ay lumapit ako kay Atlas. "Come with me." Mahina kong sambit. Sapat lang para siya lang ang makarinig. Agad akong lumabas at dumiretso sa dalampasigan. Alam kong susunod din si Sebastian dito dahil paniguradong papasok na sa bahay nila si Haelyn para mag pahinga. Hindi nag tagal ay sumunod nga si Sebastian sa amin. Umupo ito sa tabi ko at tinapik ang balikat ni Atlas. "Bakit?" takang tanong ni Atlas. "She already knew." Sambit ni Sebastian dahilan para mapaiwas ng tingin si Atlas sa akin. "You're hiding to me now huh?" Taas kilay kong sambit. "Alam ko namang sasabihin niya sayo so what's the point of me telling you?" reklamo ni Atlas. "Breaking up with someone you love is one of the hardest things to go through, and I know you’re both hurting right now. But let me tell you what I see from the outside, not to take sides, but to help you understand why she asked for space and why I think she made the decision she did." Panimula ko. "Makinig ka, para sainyo yan at ng matauhan ka naman." Reklamo ni Sebastian kay Atlas kaya bahagya akong napangiti. "Hindi siya umalis dahil hindi ka na niya mahal. Sa totoo lang, umalis siya dahil mahal ka niya, at ayaw niyang mas lalo kayong magkasakitan. Lately, she’s been dealing with a lot of personal struggles, insecurities, doubts and it all started to spill over into your relationship. I could see it weighing on her, making her feel like she was changing into someone she didn’t want to be. She wasn’t angry or distant because of you—it was everything she was carrying inside." Mahabang sambit ko. "I know I'm not in the position to tell you some things like this pero I want you to understand. Mahal ka pa niya Atlas. You know her, once na naipon sakanya nagtataboy ng tao yan para hindi madamay which is wrong. I want you to understand and make her feel na nandiyan ka pa rin kasi ikaw nalang ang meron siya." Seryosong sambit ko. "Nakipag hiwalay si Haelyn sayo not because hindi ka na mahal. Nakilag hiwalay siya sayo kasi gusto niyang lutasan yung problema niya na walang nadadamay because it's too personal for her." Dagdag ni Sebastian. "Hindi dahil sa may kulang sa’yo, pero dahil sa dami ng dala niyang bigat sa loob, nahirapan siyang ibigay ang tamang pagmamahal na deserve mo. Sa halip, nagiging toxic na ang relasyon n’yo—mga tampuhan, hindi pagkakaintindihan, at nasasaktan kayong pareho." Dagdag ko sa sinabi ni Sebastian. "Kahit anong pilit niya, alam niyang hindi sapat ang pagmamahal para maayos ang lahat. Minsan, kahit mahal na mahal mo ang isang tao, hindi nito kayang buuin ang mga basag na parte sa sarili mo. At kung ipagpapatuloy n’yo, baka mas lalo lang kayong magkasakitan at magbitaw ng mga salita o gawaing pagsisisihan n’yo pareho." Seryosong sambit ni Sebastian. "Lahat naman Atlas may rason. Alam mo yan. Sa lagay niyo ngayon you just botb need to grow and heal for your own pero that doesn't mean ayan na yunv end point niyo. Let's just say nag sisimula palang kayo." Sambit ni Sebastian kaya napatango ako. "Haelyn asked for space—not because she wanted to let you go, but because she needed to face her struggles alone. She needed time to heal, grow, and understand herself better. She knew that if she stayed, things would only get worse, and the love you shared might turn into something it was never meant to be. I know this might feel like she gave up on you two, but I don’t see it that way. I think she chose to take care of herself so that, someday—whether with you or with someone else—she can show up as the best version of herself." Seryosong sambit ko. "Just to assure you Atlas, trust her. Babalik at babalik sayo yan." Nakangiting dagdag ko. "And honestly, this space isn’t just for her—it’s for you too. You deserve someone who’s whole, someone who can give you the love and support you need without holding you back. And she wants that for herself, too." Sambit kong muli. "Right now, it might feel like everything is falling apart, but I believe growth comes from moments like this. Sometimes, love means letting go, not because you don’t care, but because you care enough to know when it’s time to step back." Seryosong dagdag ni Sebastian. "I know she’ll always cherish what you two had, and I hope you do too. Maybe one day, your paths will cross again, and you’ll both be in a better place to make it work. For now, take care of yourself. Don’t see this as the end. See it as a chance for both of you to grow into the people you’re meant to be." Sambit ko kay Atlas na ngayon ay tahimik lamang na nakikinig sa amin ni Atlas. "She asked for space, yup. But that doesn't mean iiwas ka sakanya o iiwas siya sayo. Mas pinahihirapan niyo lang yung sarili niyo lalo na hindi naman kayo nag mu-move on dalawa. Nagiging awkward lang tayo." Reklamo ni Sebastian. "Basta Atlas. Sa tamang oras, sa tamang panahon, mangyayari yung mga bagay na gusto niyo kapag ginusto niyo talaga at ginawan ng paraan." Sambit kong muli. "Kayo lang din naman ang gagawa ng tadhana niyo. It's either iwo-work out niyo o mag hahanap kayo ng iba." Nakangisimg sambit ni Sebastian. "Hàyop naging magulang pa namin kayo ngayon." Reklamo ni Atlas pero at the same time ay nakaramdam siya ng gaan sa dibdib at kahit papaano ay naintindihan niya. "Kidding aside. I'm thankful that me and Haelyn both have you as our friends. Kung wala kayo baka mas lalo akonb nabaliw at piniling tignan yung negative side and not the good side." Seryosong sambit ni Atlas. "It's not that hard naman e. Hindi ko lang ginustong tanggapin kasi akala ko end point na. Pero tama nga kayo, nasa saamin ang desisyon at tadhana." sambit niyang muli. "This is not our end point. This is our starting point to another chapter of our life." Sambit ni Atlas. "Amoy may mag popropose once na napursue ulit a." biro ko. "Who knows?" Natatawang tugon ni Atlas.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD