Akşam aldığı ilaçların uyku vermesi yüzünden, sabaha kadar deliksiz uyuyan Defne, gözünü açar açmaz karşısında kendini gülümseyerek karşılayan Doğu’yu buldu.
“Günaydın Mulier Mea. Sana güzel haberlerim var. Bugün öğleden sonra hastaneden çıkabileceğiz.”
Defne aldığı haberle çok mutlu oldu. Günler sonra nihayet Öykü’yü görebilecek, normal hayatına dönebilecekti. Doğu’nun yardımıyla ayağa kalkıp boynuna sımsıkı sarıldı.
“Sonunda normal hayatımıza dönebileceğiz.”
Defne hafif baş dönmesinin dışında kendini iyi hissederek, odanın içinde dolanmaya başladı. Genç adamın kolunun üzerindeki elini çekerek, tek başına yürüdüğünü ispatlama çabaları gayet başarılı gitti. Her an düşecekmiş gibi yanında dolanan Doğu’ya rağmen, odanın içinde birkaç tur atabilmişti. Onun özellikle hastane kıyafetinin
