Elçin dizlerinin üzerine düşen Doğu’nun koluna uzandı. “Lütfen Doğu topla kendini” dedi ağlamaklı çıkan ses tonuyla. Genç adam gerek fiziksel, gerekse ruhsal anlamda kendini tamamen kaybetmiş gibiydi. Ellerini yumruk haline getirerek sert zemine yerleştirirken, aklının içinde yankılanan tek bir kelime vardı. “Gitti” diyordu, kendi kendine. Zaten, gece geçirdiği nöbet sonrasında doktoru bir sürü olumsuzluktan bahsederek, kabullenmese de ümitlerini kırmamış mıydı? Ama o ısrarla sığınacak küçük bir umut aramıştı. Elçin Doğu’yu kolundan tutarak ayağa kaldırıp, yatağa oturtmak istedi. Ama genç adam, orta yaş üstü bir kadına göre o kadar ağır ve umursamazdı ki, zavallı kadın yerinden bile kıpırdatamadı. Doğu buz gibi gözlerle bakışlarını yere sabitlerken, ne dudaklarından bir kelime çıkmıştı, ne
