19.42 น.
“แกแน่ใจนะ ว่าจะทำแบบนี้?” ตอนนี้ไอ้ปุยฝ้ายขนเสื้อผ้ามาที่ห้องของเรา เพราะคงไม่อยากเจอกับใยไหมอีก
“อือ...แน่ใจสิ” ปากบอกว่าแน่ใจ แต่หน้าแกมันไม่ได้เป็นแบบนั้นเลยนะไอ้ปุยฝ้าย
“อือ...ถ้าแกทำแบบนี้...แล้วแกสบายใจขึ้น เราก็จะไม่ขัด”
“ขอบใจนะ...” ไอ้ปุยฝ้ายพยายามฝืนยิ้มส่งมาให้เรา
“แกก็นอนห้องที่แกเคยนอนละกันนะ เดี๋ยวเราขอตัวไปอาบน้ำเตรียมตัวไปร้านก่อน”
“อือ...” เรามองไปที่ไอ้ปุยฝ้ายอีกครั้ง ก่อนจะเดินออกจากห้องไป
Rrrrrrrrrrrrr
“ว่าไงครับ คิดถึงนัทเหรอ?”
[ใครคิดถึง มั่วแล้ว!]
“ฮ่าฮ่าฮ่า แล้วถ้าไม่คิดถึง ไนท์จะโทรมาหานัททำไมล่ะครับ หือ?”
[ไนท์แค่จะโทรมาคุยเรื่องแผนต่างหาก]
“เสียใจจัง นึกว่าคิดถึงนัทซะอีก”
[มันก็...คิดถึงนิดหนึ่งมั้ง >////////////////ตื้อ ดึง!
Nin =_= : ไอ้นัท ขอคุยด้วยหน่อย เจอกันที่ร้านพี่ทามนะเว้ย
“อะไรของมันวะ แทนที่จะมาร้านกู ดันไปร้านพี่ทาม มึงล
