07.54 น.
Nat - * - : มอนิ่งครับ
“...” เราตื่นมาตั้งแต่เช้า เพราะเราตื่นเต้นมาก ที่จะได้เจอไนท์ นี่คิดถึงจะแย่อยู่แล้วเนี่ย!
Night ^O^ : ตื่นเช้าจังเลย คิดถึงไนท์เหรอคะ?
Nat - * - : ก็รู้คำตอบอยู่แล้วนิ จะถามทำไมครับ
Night ^O^ : บ้า!
“โทรคุยดีกว่า ขี้เกียจพิมพ์ละ” เอาจริงๆ เราไม่ได้ขี้เกียจพิมพ์หรอก แต่เราอยากให้ยินเสียงไนท์ต่างหาก
“คิดถึงจัง”
[พอไนท์รับสาย ก็หยอดทันทีเลยนะคะ -////-]
“ไม่ได้หยอดนะครับ นัทพูดจริงๆ นัทคิดถึงไนท์จัง”
[จะคิดถึงอะไรทุกวันคะ ไม่เบื่อบ้างเหรอ?]
“ไม่เคยเบื่อเลยครับ เพราะการที่นัทได้คิดถึงไนท์แบบนี้ มันทำให้นัทมีความสุขมาก ^^”
[โอ๊ย...นัทอะ >////////////////08.20 น.
“เฮ้อ...” ผ่านมาสิบนาทีแล้ว ไอ้ปุยฝ้ายก็ยังคงนั่งมองโทรศัพท์อยู่ แถมครั้งนี้มันยังนั่งถอนหายใจออกมาอีกด้วย
“เฮ้อ!!!”
“นี่แกจะนั่งถอนหายใจ จนลมมันหมดตัวเลยหรือไงวะ”
“…” นี่แกจะตกใจเร
