“…” ตอนนี้ฝั่งไนท์จะเป็นยังไงบ้างนะ
Rrrrrrrrrrrrr
“ครับไนท์”
“ไนท์อยู่ร้านแล้วนะคะ นัทล่ะ”
“อยู่ห้องแล้วครับ”
“วันนี้เป็นยังไงบ้างคะ แล้วปุยฝ้ายล่ะอาการเป็นยังไงบ้าง”
“ไม่รู้สิ ตอนนี้นัทปล่อยมันไว้ที่มหาลัยน่ะ”
“อ้าว! ทำไมทำแบบนี้ล่ะคะ”
“ไม่ต้องห่วงหรอกไนท์ เพราะนัทเห็นใยไหมคอยมองไอ้ปุยฝ้ายตลอดเลย เดี๋ยวก็คงมาส่งไอ้ปุยฝ้ายเองนั่นแหละ”
“ใยไหม...ใยไหมไม่ได้อยู่กับปุยฝ้ายนะคะนัท ไนท์ยังเห็นใยไหมยืนเหม่ออยู่เลย” แล้วตอนนี้ไอ้ปุยฝ้ายมันอยู่ไหนวะ?
“แผนเรามันจะได้ผลใช่มั้ยนัท”
“ต้องได้สิครับ ไนท์ไม่ต้องคิดมากนะ”
“โอเคค่ะ งั้นไนท์ขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ แต่ถ้านัทมีอะไรก็โทรมาได้เลยนะ”
“ครับ คิดถึงนะ”
“อะ...อื้อ! >////18.00 น.
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
“ไอ้ปุยฝ้าย ไอ้ปุยฝ้าย!”
“วะ...ว่า!”
“ออกมากินข้าวได้แล้ว แกจะนอนทับตะวันไปถึงเมื่อไหร่วะ”
“อะ...เออ!”
แอด…
“แกยังไม่ไปร้านอีกเหรอวะ?” ดูส
