19.06 น.
“อือออออ ปวดหัวจัง” เราพยายามลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ
“ผ้า?” ทำไมถึงมีผ้าอยู่บนหน้าผากเราได้ล่ะ ไนท์งั้นหรอ?
“…” เรามองหารอบห้องนอน ก็ไม่เจอแม้แต่เงาของไนท์เลย สงสัยไนท์จะกลับไปแล้วมั้ง
“กี่โมงแล้วนะ...” เราหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูก็พบว่ามันเป็นเวลาหนึ่งทุ่มแล้ว
“…” เราค่อยๆ ลุกขึ้นนั่งเอาหลังพิงกับหัวนอน ตอนนี้เรารู้สึกดีขึ้นแล้ว ตัวไม่ร้อน แต่จะมีอาการปวดหัวนิดหน่อยเท่านั้น
“หิวจัง...” เมื่อท้องมันร้อง เราเลยเดินไปที่ครัวเพื่อจะไปหาของกิน แต่ก็ต้องตกใจเมื่อเดินไปถึงตรงโต๊ะอาหารแล้วเห็นว่ามีของวางอยู่เต็มไปหมด พร้อมกับกระดาษแผ่นน้อย
‘ตื่นมาคงจะหิว เลยทำต้มยำกุ้งไว้ให้ กินเยอะๆ แล้วกินยาด้วย’
“...” เรามองกระดาษในมืออย่างงงๆ ก่อนจะเปิดหม้อดูก็พบกับต้มยำกุ้ง โดยที่คนทำได้แกะเปลือกกุ้งออกให้เรียบร้อยแล้ว เพียงแค่เราตัดตรงหางออกก็กินได้ทันที แล้วอีกหม้อก็คือหม้อข้าวสวย ที่เรารู้สึกว่ายั
