หลินซูเหยา

“คุณกรรณิการ์คะ ได้เวลาเข้าประชุมแล้วค่ะ”    สตรีที่มีใบหน้าลุคหวานซ่อนเปรี้ยวเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสารก่อนเอ่ยตอบกลับไป “ขอเวลาห้านาทีเดี๋ยวฉันจะตามไป”    ทันทีที่ได้รับคำตอบเลขาสาวก็ได้ปลีกตัวออกจากห้องของผู้เป็นนายเพื่อที่จะได้เตรียมความพร้อมต่าง ๆ ก่อนเริ่มประชุม   กรรณิการ์ซีอีโอสาวของบริษัทชื่อดังแห่งหนึ่ง บริษัทนี้คือบริษัทของครอบครัวเธอ ซึ่งตั้งแต่ที่เธอเรียนจบมาจากแอลเอ ตัวเธอก็ได้เข้ามาเริ่มงานที่บริษัทแห่งนี้ทันที ซึ่งตัวกรรณิการ์ใช้เวลาเพียงสามปีในการปรับปรุงแผนการตลาดของบริษัท และพัฒนาตัวสินค้าให้มีความโดดเด่นกว่าคู่แข่งคนอื่น ๆ ถึงแม้ว่าจะเป็นสินค้าประเภทเดียวกันแต่จุดเด่นต่างกัน ซึ่งเธอก็ดึงจุดเด่นตรงนี้มาทำให้ตีตลาดในประเทศอย่างสวยงาม   ร่างเพรียวบางระหงผลักบานประตูห้องประชุม บรรดาหุ้นส่วนต่าง ๆ ที่กำลังสนทนากันก่อนหน้านี้ต่างพากันเงียบเสียง กรรณิการ์เดินตรงมายังเก้าอี้ประธานการประชุมในวันนี้ก่อนจะหย่อนกายลงนั่ง เลขาสาวผู้ซึ่งรู้หน้าที่เธอได้แจกเอกสารให้กับบรรดาหุ้นส่วนทุกคน   “ทุกท่านคงจะเห็นผลกำไรของไตรมาสนี้แล้ว จะเห็นได้ว่าผลกำไรของบริษัทได้ลดลง เนื่องจากตอนนี้มีบริษัทอื่น ๆ ที่เริ่มใช้แนวคิดและวิธีการที่คล้าย ๆ กับบริษัทของเรา”    ผู้ถือหุ้นคนหนึ่งยกมือขึ้น กรรณิการ์พยักหน้าอนุญาต “แล้วแบบนี้บริษัทของเราจะทำอย่างไรต่อไปดีครับ”   ใบหน้างดงามคลี่ยิ้ม “คำตอบสำหรับคำถามเมื่อครู่ บริษัทเราจะต้องเดินหน้าก่อนบริษัทอื่น ๆ เสมอ ตอนนี้คู่แข่งคนอื่น ๆ เริ่มทำเหมือนเราดังนั้นตอนนี้เราควรจะต้องเดินนำหน้าพวกเขาหนึ่งก้าว ส่วนวิธีการนั้นดิฉันจะมาแจ้งให้ทราบในการประชุมครั้งถัดไป”   ทุกคนพยักหน้า ก่อนที่จะเริ่มประชุมในหัวข้ออื่น ๆ ต่อ การประชุมกินเวลานานกว่าสี่ชั่วโมง กรรณิการ์เดินกลับมายังห้องทำงานก่อนจะทิ้งตัวนั่งอย่างหมดแรง   “เหนื่อยหน่อยนะคะ” เลขาสาวยกน้ำส้มเย็นๆมาให้เจ้านาย. กรรณิการ์ยิ้มรับก่อนเอ่ยขอบคุณกลับไป เธอใช้เวลาเคลียร์งานเอกสารราวๆหนึ่งชั่วโมง ก่อนจะสะพายกระเป๋าและเดินมายังรถแลมโบกินี่คันหรู   กรรณิการ์ค่อยขับรถยนต์ของตัวเองออกจากบริษัท ทันทีออกมาบริเวณชานเมืองใกล้ที่จะถึงหมู่บ้านของเธอเต็มที แต่ในขณะนั้นเองจู่ ๆ ก็มีสุนัขตัวใหญ่วิ่งออกมาตัดหน้ารถของเธอ   มือบางเร่งหักพวงมาลัยหลบ แต่ดูเหมือนว่าตัวเธอตอนนี้ค่อนข้างตื่นตระหนกมากเลยทีเดียว จึงทำให้รถของเธอพลิกคว่ำหลายตลบ กรรณิการ์รู้สึกเจ็บไปทั่วร่างกาย มีเลือดซึมออกมาจากบริเวณศีรษะ เธอพยายามจะขยับตัวและร้องขอความช่วยเหลือ แต่ดูเหมือนว่าสติของเธอจะเลือนรางลงทุกที ‘พ่อคะ แม่คะ พี่ณุ ณิขอโทษนะคะ’ จากนั้นเปลือกตาเธอก็ค่อย ๆ ปิดลง พร้อมกับลมหายใจที่ค่อย ๆ หยุด   รถของมูลนิธิที่เพิ่งเดินทางมาถึงก็ได้ทำการเร่งเข้าไปช่วยเหลือพร้อมกับกู้รถยนต์คันหรูขึ้นมา   ทางด้านบ้านของกรรณิการ์ที่ได้รับแจ้งข่าวการเสียชีวิตของบุตรสาวและน้องสาวอันเป็นที่รักของที่บ้าน อรวีแม่ของกรรณิการ์ก็ถึงกับเป็นลมล้มพับต้องพากันหามส่งโรงพยาบาล ส่วนทางด้านพ่อและพี่ชายก็ได้หลั่งน้ำตากับการจากไปอย่างไม่มีวันกลับของหญิงสาวอันเป็นที่รัก   สำนักข่าวทุกสำนัก ต่างเผยแพร่ข่าวอุบัติเหตุของซีอีโอสาวอย่างครึกโครม พร้อมทั้งสาเหตุของการเกิดอุบัติเหตุในครั้งนี้ ที่ไม่มีหลักฐานอะไรที่เป็นต้นเหตุ ทางด้านตำรวจจึงได้สันนิษฐานว่าผู้ขับอาจจะมีอาการหลับในจึงเป็นสาเหตุให้เกิดเหตุการณ์ในครั้งนี้   ในงานศพมีคนจากมากมายหลากหลายวงการ ที่มาร่วมแสดงความเสียใจ กับการจากไปอย่างไม่มีวันกลับ ของนักธุรกิจดาวรุ่งพุ่งแรงแห่งวงการ    อีกด้าน   “ไป่ไป่ อยู่ที่ไหนเจ้าออกมาเดี๋ยวนี้” เทพผู้คอยกำหนดโชคชะตาร้องเรียกหาสุนัขสีขาวตัวโปรด ก่อนจะเหลือบไปเห็นเหตุการณ์ที่สุนัขของตนได้ก่อเรื่องไว้ ชายชราดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ พร้อมกับเหงื่อที่กำลังแตกผลั่กเพราะสิ่งที่สุนัขของตนเองได้ก่อขึ้น    “อัยหยาา ตายแน่แล้วหากองค์เง็กเซียนรู้เรื่องเข้ามีหวังข้าต้องได้ไปขัดบันไดสวรรค์หลายร้อยปีแน่นอน” เทพอู่ถงเดินกระวนกระวาย มือหนึ่งข้างยกขึ้นกุมขมับบวกกับสีหน้าที่เคร่งเครียดเป็นอย่างมาก   มืออีกข้างลูบเคราสีขาวที่ยาวลงมาจนถึงอกเพื่อใช้ความคิด ก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาพร้อมกับนำมือทั้งสองข้างประกบเข้าหากัน   มือเหี่ยวย่นสะบัดออกและได้ทำการแต้มสีฟ้าและสีน้ำตาลลงบนลูกแก้ววิญญาณของหญิงสาวผู้โชคร้าย และทำการแก้ไขชะตาชีวิตอีกนิดหน่อย ใบหน้าที่เคร่งเครียดฉายแววสนุกสนาน ทันทีที่ตรวจสอบว่าเรียบร้อยดีแล้วจึงคลี่ยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ “ข้าขอให้เจ้าสนุกกับชีวิตใหม่ก็แล้วกัน” เทพอู่ถงเอ่ยกับดวงจิตของดวงวิญญาณ   เทพอู่ถงได้ส่งดวงวิญญาณของกรรณิการ์ ให้ไปอยู่ในร่างของบุตรีแม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นเว่ยที่กำลังจะหมดอายุขัยในอีกไม่กี่ลมหายใจ ซึ่งที่แห่งนี้เป็นดังอีกภพอีกมิติไม่มีกฎเกณฑ์ตายตัว แต่ในที่นี้ทุกคนวัดความสามารถกันด้วยพลังแห่งธาตุเท่านั้น แต่ด้วยบุตรีของแม่ทัพคนนี้ ถึงแม้สตรีนางนี้ที่ผ่านมาเรียกได้ว่า เป็นบุคคลที่ไม่มีพรสวรรค์ เขาจึงได้มอบพลังของ ธาตุดินและน้ำให้กับนางเพื่อเป็นการชดเชย เพราะในที่แห่งนี้แค่มีพลังบริสุทธิ์พร้อมกันถึงสองธาตุ ก็นับว่าได้เป็นอัจฉริยะในทันที เพราะบุคคลเหล่านี้ส่วนใหญ่ล้วนมีชื่อเสียงทั้งสิ้น   เทพอู่ถงได้เดินออกไป หลังจากที่กำหนดระยะเวลาในการเปลี่ยนดวงจิตเป็นที่เรียบร้อย ไป่ไป่หมาสีขาว ตัวโตจอมซน ได้โผล่ออกมาจากมุมหนึ่งของห้องมันได้ทำการเอาเท้าของมันจุ่มลงในสีทุกสีที่มีอยู่บนโต๊ะก่อนจะแตะไปที่ลูกแก้วแบบที่นายของมันทำ   เทพอู่ถงเดินย้อนกลับมาเพราะนึกได้ว่าลืมนำลูกแก้ววิญญาณติดมือไปด้วย ทันทีที่เห็นภาพเบื้องหน้าตัวเขาก็แทบจะล้มพับไปกองกับพื้น ‘เจ้าสุนัขบัดซบ’ ใบหน้าของเทพอู่ถงประเดี๋ยวดำ ประเดี๋ยวเปลี่ยนเป็นสีแดง ใบหน้าที่ผ่อนคลายเมื่อครู่ กลับกลายเป็นหม่นหมองกว่าเดิม ไป่ไป่ที่เห็นเค้าลางไม่ดีมันจึงรีบวิ่งออกไปจากห้อง เทพอู่ถงเดินไปหยิบลูกแก้วด้วยมือไม้อันสั่นเทา เขาหวังว่าหลังจากนี้คงจะไม่เกิดเรื่องอะไรวุ่นๆอีกแล้วใช่หรือไม่ แต่ในกรณีนี้เห็นทีตัวเขาต้องช่วยนางในการควบคุมพลังพวกนี้เสียแล้วสิ    จากเดิมที่เทพอู่ถงคิดว่า น่าจะสามารถปกปิดเรื่องนี้ไว้เป็นความลับได้ เห็นทีตอนนี้คงตอบพับเก็บความคิดนั้นไว้ เรื่องนี้อย่างไรองค์เง็กเซียน จะต้องรู้เรื่องอย่างแน่นอน ทางที่ดีตัวเขาเป็นผู้รายงานเอง ดีกว่าที่จะให้ผู้อื่นเป็นคนกราบทูลรายงานเรื่องพวกนี้ คิดแล้วเทพอู่ถงก็สะบัดศีรษะด้วยความหมดอาลัยตายอยาก นี่ข้าจะต้องได้ไปขัดบันไดสวรรค์จริงๆน่ะหรือ -------------------------------------------------------------