Gecenin karanlığında kaybolmuş bir ruhtum. Kayıp. Karanlık. Kötü. Vicdansız ve Katil…
Köşesinde beklediğim evin gölgesine gizlenmiş bekliyordum. Karanlığın üstüne çökeceği, kötülüğün gerçekleşeceği, vicdansızlığımı gösterecek ve katilin işini bitireceği an çok yakındı.
Üstümdeki kapüşonlu ceketi çıkardım. Hafif esen rüzgar saçlarımın arasında süzülürken tenimi okşadı. Serin havada bu kadar ince giyinmek akıl karı değildi ancak avımı yakalamam için mecburdum. Altımdaki pantolondan da kurtulduktan sonra kalçalarımın hemen altında biten elbiseyi düzelttim. Siyah, kolsuz mini elbisenin dikkati çekeceğini biliyordum. Her zaman böyle olmuştu. Onlar için aslında kıyafetinde ne olduğu önemli değildi. Kadın olman yetiyordu. Aşağılanıp, dövülmek, yetmeyip tecavüz etmeleri için kadın olman yeterl
