“ฟ้า คุณปราบ!” เสียงตกใจของคนที่พึ่งมาใหม่ดังขึ้น
และนั่นก็ทำให้ปลายฟ้ารีบผลักป้องปราบก่อนจะลุกขึ้นห่างจากเขาทันที แน่นอนว่าป้องปราบเองก็ตั้งใจปล่อยเธอเหมือนกัน ก่อนจะลุกขึ้นเผชิญหน้ากับผู้ใหญ่ทั้งสอง
“สวัสดีครับ” ป้องปราบยกมือไหว้ผู้ใหญ่ทั้งสองไป
“ค่ะ” และพวกท่านก็รับไหว้กลับ
“ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณน้าทั้งสอง เรื่องของผมกับปลายฟ้า”
“เรื่องอะไรคะ!” เป็นปลายฟ้าที่ถามขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างตกใจ เพราะเขาไม่ได้บอกอะไรเธอนั่นเอง
“งั้นนั่งคุยกันเถอะ” พ่อของปลายฟ้าพูดขึ้นก่อนทั้งสองจะเดินมานั่ง
และปลายฟ้าที่มีท่าทีลังเลเล็กน้อยแต่สุดท้ายก็เดินไปนั่งใกล้พ่อแม่ตัวเอง ส่วนป้องปราบก็นั่งลงที่เดิมโดยไม่ได้เกี่ยงอะไร
“คุณปราบมีอะไรจะคุยอย่างนั้นเหรอคะ” แม่ของปลายฟ้าถามขึ้นเปิดประเด็น
“ผมว่าคุณน้าทั้งสองคงรู้ดี ว่าตลอดหลายเดือนที่ปลายฟ้าอยู่กับผม มันต้องมีอะไรที่เกินเลยเกิดขึ้น” ป้องปราบ
