Herkes bir şeyler söylüyor;
Ama yalnız ikimizin sözcükleri sarmaş dolaş… (Cemal SÜREYA)
ELAŞİNA
Nebi aşırı kızgın görünüyordu babamda aksine keyifli gibiydi… Bunca olayın ardından nasıl keyifli olabilirdi onu anlamış değildim.
Babamla Nebi ne konuşmuş olabilirlerdi, kesin azarlanmıştı kızgın olmasının başka bir açıklaması olamazdı.
Fikret’in ailesi teyzemlerle birlikte geldi… Yüzlerinde ki üzgün ifadeyi görünce yangın tekrar gözümün önüne geldi kardeşimle Nebi’nin ölebileceğini düşünmek korkunçtu. Hepsi babamın etrafına doluşunca kenarda tek başına kalan Nebi’nin yanına gittim…
“İyisin değil mi?”
“İyiyim ya sen”
“Henüz yangının etkisinden kurtulmuş değilim”
“Elin adamıyla el ele göz gözeydin korkunu geçirmiştir”
“Nebi ne demeye çalışıyorsun Fikret geçmiş olsun dedi kötü bir şey…
