Sus be yüreğim,
Bende biliyorum özlediğimi;
Susta bilmesin özlendiğini.(Özdemir Asaf)
ELAŞİNA
Söylediklerinde çok haklıydı, bazı alışkanlıklarını biliyor bazılarını bilmiyordum. Oda benimkileri bilmiyordu.
Yanağımı okşayınca irkildim “Elaşina birbirimize yakınlaşabilmemiz için konuşmalıyız, İki kez oda çok kısıtlı sürelerde elini tutabildim. Öğlenden sonra gitmem gerek iki saat mahremiyet istemem çok mu?”
Keşke bu durumdayken Kaş da olsaydık çok güzel anlar geçireceğimizden emindim ama bu anları ben değil Nebi harcamıştı.
Babamın numarasını tuşladım “Baba Nebi birkaç saate kadar geri dönecek siz kahvaltınızı yapın biz sonra geliriz”
“Seni seçmemin ne kadar doğru olduğunu gösteren bir hareket daha”
“Beğendiğine sevindim şimdi söyle bakalım Nebi Bey, hobin ne”
“Bulmaca çözmek”
