“Zorla yani…” dedim tek kaşım havaya kalktığında.
“Siz zorlama görmemişsiniz, bu yaptıklarım ne ki?” dedi alayla. Kafası yerinde miydi yoksa beni sinir etmek için mi böyle konuşuyordu?
“Daha fazla ne yapabilirsin ki? Bir canımı almadığın kaldı…” dedim yüzüme gelen saçları geriye iterken. Ama tam da o anda aklıma bir şey geldi. Aklıma gelen şeyle beraber direk onun gözlerine baktım. Bana utançla bakıyordu.
“Evi taratan sen miydin?” dedim dişlerimin arasından. Cevap vermedi. “Önce annemin evini, sonra benim evimi… Ben… Bebeğimi kaybettim… O notu da mı sen gönderdin? Yaptın mı gerçekten bunları, bu kadar da adileştin mi?”
“Özür dilerim…”
Ben ona ağzım açık bir şekilde bakarken o bana bomboş bakışlarla bakıyordu. Bu kadarını da yapmış olamazdı ama. Gözlerim dolduğu an bakışlarını benden
