Chapter 5
First Snow
Warning!!!
May contain some SPG +18 scene.
.
.
.
.
“Ma, what’s wrong with Papa?” Nag aalala kong tanong ng umuwi sila na naka wheelchair si Papa.
Tulak tulak ito ni mama papasok ng bahay.
“Ayos lang ako anak. Kaso naging mahina na ang mga buto ko dahil sa katandaan. Hahaha!” Pabirong sagot ni Papa sa akin.
Nakita ko si mama na namumula ang mata at umiiling na nakatingin sa akin.
“Pa, may masakit ba sayo? Naaksidente ka ba? Anong sabi ng doctor?” Sunod sunod kong tanong sa kanila.
“Let your Papa rest. Dito na lang muna kami mag kwarto sa guest room para hindi na kailangan gumamit ng hagdan ng Papa mo.” Sabi ni mama at tinulungan ko na sya na dalhin doon si papa.
“Rest well Papa para makabawi ka agad ng lakas. You should drink more milk para sa mga buto mo.” Sabi ko kay papa habang inaayos ko ang kanyang kumot.
“Ang bait talaga ng anak ko, maganda pa. Mana ka talaga sa mama mo.” Masayang sabi sa akin ni Papa.
“Iwan na muna kita, Pa. Tawagin mo lang ako pag may kailangan ka, ha?” sabi ko sabay halik sa noo ni Papa.
.
.
.
.
“ Ma, tell me. Ano ba talaga ang sakit ni Papa?” tanong ko.
“Anak, sabi ng doctor may past accident si Papa na hindi nagamot ng maayos or hindi talaga naipacheck up. And it leads to this.Mahihirapan ng makatayo ang Papa mo.” Lumuluhang salita ni mam na halos ibulong na lamang nya sa akin.
“Huwag k mag alala ma. Pagtutilungan natin alagaan si Papa. Hindi ko kayo pababayaan. Mahal na mahal ko kayo ni Papa.” niyakap ko si mama mgahigpit at unti unting tumulo ang mga luha ko.
Kailangan kong maging matatah para sa kanila. Ako lang ang nag iisang anak na maaasahan nila.
.
.
.
Lumipas ang ilang buwan at ganoon parin ang kalagayan ni Papa. Naging working student ako to help my parents financially. Ilang buwan na in at matatapos na ang 1st year ko as college student.
.
.
.
“ Anak, nakpag usap na kami ng Papa mo. Dahil hindi na sya makakapag patuloy ng trabho dito sa Korea, napag desisyunan na namin na umuwi na ng Pinas.” Sabi ni mama.
“What? Pero paano naman ako? Kami ni JI. Hindi ko sya pwedeng basta iwan na lang dito.” Sagot ko kay mama.
“Anak kung kayo talaga ang pra sa isa’t isa, magtatagpo kayo ulit. Pwede ka naman mag visit dito kapag holiday. Or si Inigo bahay naman sila sa Pinas. May relatives sya doon. Pwede siyang dumalaw pag may free time sya.” Pag dadahilan ni mama.
“Kailan nyo po ba balak na bumalik tayo sa Pinas? “ tanong ko.
“Nakapag book na kami ng flight for tomorrow. Kaya kailangan na natin mag impake now.” sabi ni mama.
“Ganun kabilis? Ma naman!” umiiyak kong sabi.
“Anak we cant afford the living expenses here. Mahihirapan ka makatapos ng college kung mag working student ka dito. Doon ka na mag ka- college.” Sabi ni mama.
Hindi kona mapigil ang pag iyak ko.
Ano ito? Bakit kailangan bumalik ng Pinas? Bakit ngayon pa? Kung kailan halos hindi na kami nagkakasama ni JI dahil busy sya sa training. Bakit ?
.
.
(1 message received)
(Baby, let’s meet. I have a surprise for you. I love you.)
.
.
Ang mahal ko. Ang ganda naman ng timing nya. Thank God makakasama ko pa sya bago man lang kami umalis.
Hindi ko alam kung pupuntahan ko sya ngayon dahil baka mahalata nya ang pag iyak ko.
.
.
.
(Ok baby I’m coming.) Reply ko kay JI matapos kong pakalmahin ang sarili ko.
Pumunta ako sa kabilang bahay dahil kahit bahay lang namin sila JI.
Tok,tok!!!
Agad na bumukas ang pinto at sinalubong ako ng pinaka gwapong lalake na nakilala ko sa buong buhay ko.
Ang laki ng ngiti nya at hindi ko alam paano sasabihin sa kanya na kailangan ko na syang iwan.
“Baby, I miss you so much!” sinalubong nya ako ng mainit at mahigpit na yakap.
“May ipapakita ako sayo,tara.” Sinundan ko sya sa kwarto nya at ipinakita ang isang email.
“ Baby,malapit nako mag debut.May group na ako at kelangan lang namin mag train at practice pa ng ilang buwan para sa debut song,tapos magiging idol na ang boyfriend mo!” wow ang saya nya. At ayaw kong sirain ang saya nya. I will miss him at alam kong malulungkot sya pag sinabi ko.
“Congratulations baby, you work hard for this. I’m so happy for you.” Pinilit ko ngumiti at saluhan sya sa sayang nararamdaman nya.
“This is all because of your support Kung hindi dahil sayo hindi ako mahihilig sa pag kanta, at hindi lang pagiging dancer ang magiging pangarap ko. Thank you so much. I owe you all my dreams, because you are one of them.” Hinaplos nya ang pisngi ko at tinitigan ako. Dahan dahan nyang inilapat ang kanyang matatamis na labi sa labi ko.
(God I will surely miss his kisses..his touch.. his smell.. I’m sorry JI at kailangan kitang iwan muna. Sana maging matagumpay ka at matupad lahat ng pangarap mo.) Tumulo ang luha ko ng hindi ko napapansin.
“ It’s because you are talented. You deserve this JI.” Sabi ko sa kanya ng may ngiti.
Kailangan ko ibaling sa iba ang tingin ko kung hindi ay makikita nya ang lungkot sa mga mata ko.
“Look JI, first snow.” Sabi ko sa kanya.
Kitang kita sa bintana ang pag bagsak ng unang nyebe. Swerte bang maituturing ito or sumasabay ang patak ng nyebe sa pag iyak ng puso ko?
.
.
“Baby, I promise hindi kita ipagpapalit kahit sikat na ako. Kaya huwag kana umiyak at mag alala, okay?” sabi ni JI habang pinupunasan ang usang butil ng luha na tumulo sa kaliwang mata ko.
“Sira ka talaga, di ko iniisip yun noh, subukan mo lang ipagpalit ako. Madame din nakapila sa akin, akala mo? Hahaha…” biro ko sa kanya upang pagaanin ang sitwasyon.
Tinitigan nya ako sa mata. Pababa sa aking mga labi. Kinagat pa nya ang labi nya.
(Is he seducing me? I need to focus. Girl kelangan mong magsabi at mag paalam ng maayos kay JI. For this relationship to work kahit magiging long distance.)
“Baby, I miss you so much.” Sabi ko na halos walang kumawalang boses sa mga labi ko.
Hindi ko na napigilan ang luha ko. Hindi alam paano sisimulan at paano sasabihin. Bakit kilangan mangyari ito? Ayaw ko syang iwan pero hindi ako pwedeng mag paiwan dahil ako lang inaasahan ni Mama at Papa.
“I miss you too, so much my baby girl. Much more thank you know.” Sagot ni JI at dahan dahang nilapit ang mukha nya sa akin.
Hinalikan nya akong muli at mas mainit na ito. Naramdaman ko na rin ang paglikot ng kamay nya sa katawan ko.
“Kaye Marie, you will always be my girl. The only one for me. Let me make you feel that.” malambing nyang sabi habang nakatitig sa mga mata ko pababa sa mga labi ko.
Hinahaplos ng kanang palad nya ang kanang pisngi ko pababa sa aking leeg.
( Juscolored hihimatayin ata ako sa lambing ng boses nya at lamlam ng mata nya sa pagkaka titig sa akin.)
Ang kaliwang kamay naman nya ay nasa bewang ko at dahan dahan ay ipinasok nya ang kanyang kaliwang kamay sa likod ng tshirt ko at naramdaman kong inalis nya ang hook ng panloob ko.
(Jusko ano ba tong ginagawa nya?)
Alam kong may iba at nanlalambot na ang mga tuhod ko dahil sa mga hagod ng palad nya. Nang unti unti nyang dalhin ang kanyan kaliwang kamay sa harapan ko ay nanlaki ang mata ko at automatic na hinawakan ko ang kanyang kamay bago pa nya tuluyang masakop ang kanang bundok ko.
(Omg kaye, anu ba tinira ni JI at parang nakasumpong ang ano nya???)
“Let me, please.” pakiusap nya gamit ang pamang hypnotize at mamalat malat nyang boses, samahan mopa ng mata nyang parang kakainin ako ng buhay.
Binitawan ko ang kamay nya ang sinimulan nyang himasin yon. Tuluyang nanlambot ang buong katawan ko at bumagsak na kami sa kama nya. Hindi ko na namalayang inalis nya na ang pang itaas ko at nabuksan na nya ang zipper ng palda ko.
( Goodness JI ano ba? papatayin mo ba muna ako bago ako bumalik ng Pinas? Ito ba ipapabaon mo sa akin at gusto mong makuha sa akin?)
“I love you baby. I promise to cherish you, protect you, and love you forever. Will you let me?” napatango nalang ako sa tanong nya sakin.
Alam kong pareho kaming walang karanasan pero ipagkakatiwala ko ng buo ang sarili ko sa kanya. Anyway, matagal kaming magkakalayo kaya gusto ko din naman ang mangyayari ngayon.
Bumaba ang mga halik nya sa munting bundok ko. First time kong maramdaman ang kiliting binibigay nya sa akin. Gusto kong tumakbo at umurong pero ayaw ng katawan ko.
(Harot mong katawan kaaaa… iiiihhhh!!!!! )
“A-ahhh…” Hindi kona napigil at nagulat ako sa tunog na lumabas sa bibig ko.
Nakita kong napatingin sya sa akin at ngumiti ng nakaka loko.
(Anu ba yan? Batukan ko kaya ito? Nakakahiya, waaahhh….)
Napaliyad ako ng bigla nyang himasin ang naitatago kong kayamanan. Napadiin ang mga daliri ko sa likod nya at napa pikit ng laruin nya ito at ipasok ang kanyang isang daliri. Maya maya pa ay parang iba na ang pumapasok sa peaches ko at napadiin din ang yakap nya sa akin.
“I love you Kaye Marie.” Nanatiling nakapikit ang mata ko at niyakap ko na lang sya ng madiin.
“Aahhh… JI ang sakit!”
.
.
.
.
.