Raziel Raffia Lynwood’s Pov
Nang tanggapin at hawakan ni Azu ang kamay ko ay hindi na kami nagdalawang-isip pa na tahakin ang daan palapit sa mga nagtutumpukang erian sa passage way na kinalalagyan namin.
“So?” panimula ni Azu habang dahan-dahan ang paglapit namin sa kinatatayuan ng mga erian. “What are we going to do?”
“For now?” sabi ko. “Nothing.” Itinuro ko ang kinalalagyan ng mga erian na ngayon ay nagsisimula nang tumayo para harapin kami. “I was just wondering why they are not crossing that path.”
Ang kinalalagyan kami sa hagdanan kung saan kami nagtatago kanina ay para bang nasa loob ng isang kweba. At ang kinatatayuan naman ng mga erian na iyon ay ang nagsisilbing bunganga ng kwebang ito.
Sa bunganga nito ay nakatayo ang mga erian at hindi nagtatangka na humakb
